Niek Versteegen, snelle rommelaar van Achilles’29, die uit het niets een goal kan scoren

Tekst: TjerkstraMedia ClubWatcher
Foto: Joop Kappert

In de zomer van 2016 maakte Niek Versteegen de overstap van Eersteklasser Venray naar Achilles’29. Voor de aanvaller werd het een leerzaam jaar met ups en een grote down. De tweeëntwintigjarige Versteegen begon als rechtsbuiten, viel daarna even buiten de boot, maar keerde na de winterstop ijzersterk terug als centrumspits. Zes treffers produceerde hij. Helaas voor hem kon de degradatie naar de Tweede Divisie niet afgewend worden.
“Als ik terugkijk naar afgelopen seizoen bij Achilles, dan doe ik dat toch wel met gemengde gevoelens”, laat Versteegen weten in gesprek met TjerkstraMedia ClubWatcher. “Voor mij persoonlijk is het een redelijk seizoen geweest, maar de degradatie is een hele grote smet. Die overheerst zeer zeker.”

Warmte en vertrouwen

Versteegen, ook werkzaam als hovenier, is zich thuis gaan voelen op de Heikant. “Het is een mooi sportpark. Het is fijn om te merken dat de supporters zo meeleven met de club. Ik heb het prima naar de zin bij de club”, zegt hij. “Ik ben er goed opgevangen en voel de warmte en het vertrouwen, die een speler als ik nodig heeft.” Niek speelde vijfentwintig wedstrijden voor Achilles’29. “Voor de winter was ik zeven keer basisspeler, na de winter, na een schorsing, heb ik de kans gekregen in de spits. Toen ging het ook een stuk beter met mij en met de ploeg.”

Keerpunt

Verklaar je nader. “De wedstrijd tegen FC Den Bosch is, denk ik, voor ons een keerpunt geweest”, geeft Versteegen aan. “Het kon in die wedstrijd alle kanten op, maar uiteindelijk viel het kwartje een keer in ons voordeel. We hebben ook zoveel wedstrijden gespeeld waarbij het kwartje net steeds de andere kant opviel. De maandag erop speelden we bij FC Volendam. Ook toen pakten we drie punten. Vanaf dat moment mochten we weer hopen.”

Systeem

In de winterstop kwamen er veel nieuwe spelers naar De Heikant. “Of dat de reden is geweest dat het beter ging lopen weet ik niet. Na de winterstop zijn we van systeem gewijzigd”, zegt Versteegen, die meer de nadruk op wil leggen op het aanpassen van het systeem. “Iedereen wist weer wat er van elkaar verwacht werd. Dat heeft goed uitgepakt. Voor de winter speelden we onze wedstrijden in een soort van 4-4-2 systeem, na de winterperiode 4-3-3 met buitenspelers die iets meer naar binnen speelden.” Versteegen was de diepste spits. “Dat klopt, en met een compacte verdediging en dan in de omschakeling toeslaan, mits mogelijk was.”

“Dan ben ik op mijn best”, gaat de aanvaller verder. “Ik heb ruimte nodig om me te kunnen bewegen en om vrij te lopen. Ik ben een echte spits, die op het middenveld niets te zoeken heeft. Ik ben begonnen als linksbuiten, maar ben in de loop van de jaren opgeschoven naar de punt. Ik denk dat ik het dit jaar wel heb laten zien.”

Rommelaar

Je bent een rommelaar. “Zo kun je me inderdaad wel omschrijven. Ik ben geen balvaste spits, die fysiek sterk is met de verdediger in mijn rug. Nee, juist het tegenovergestelde. Ik wil me uitleven en gevaarlijk zijn, onder andere met mijn snelheid.”

“Mijn snelheid is toch wel een wapen van mij, ook mijn loopacties en het inschatten van waar de bal komt of waar de tweede bal gaat vallen zijn sterke punten. Niet onbelangrijk ook, ik kan ieder moment een doelpunt maken,” zegt Versteegen. Dat is wel lekker voor een spits. “Tegen De Graafschap had ik tot aan de 42e minuut nog geen bal aangeraakt, maar bij de eerste de beste bal schiet ik raak. Heerlijk. Dat was mij ook de mooiste wedstrijd van het seizoen.”

Spitspositie

Zes goals maakte Niek in zijn eerste seizoen in de Jupiler League. “Ik had liever tien treffers gemaakt, maar ik heb in de eerste seizoenshelft best wel wat kansen onbenut gelaten.” Je begon ook als buitenspeler. “Klopt. In het begin begon ik als rechtsbuiten, met Emir Smajic in de spits. Blijkbaar was het vertrouwen van de trainer op dat moment voor Emir in de spits groter. Het is de keuze die de trainer maakt. Ik ben hard blijven werken en heb mijn kans afgewacht. Na de blessure van Emir heb ik zijn plek in mogen nemen. We lijken qua spel wel wat op elkaar. Hij is iets meer van het sleuren en van het vasthouden van de bal, ik heb iets meer snelheid.”

Stap

Versteegen, die naast het zes keer trainen in de week en een wedstrijd, voor twaalf uur in de week als hovenier werkt, zag dat de stap van Venray naar Achilles’29 best een grote was. “Daar verkijk je je op hoor”, geeft Niek aan. “Ik heb een paar maanden nodig gehad. Ik ben best wel explosief en heb in het begin wel wat trainingen gemist omdat ik kleine pijntjes had, maar al met al ben ik er alleen maar beter van geworden. Je wordt ook sowieso beter als je met betere spelers speelt en traint.”

Bouwen

Niek zou heel graag nog een jaar uitkomen in de Jupiler League. “Mijn ambitie is om zo hoog mogelijk te spelen. Ik heb afgelopen seizoen laten zien dat ik dit niveau aan kan. Ik heb een doorlopend contract (tot medio 2018) bij Achilles’29. We zullen aankomend seizoen opnieuw moeten bouwen aan een goed elftal om zo snel weer terug te keren in de eerste divisie. Ik heb vernomen dat Achilles’29 verder wil en de professionalisering door wil zetten. Ik heb alle vertrouwen in voorzitter Harrie Derks en technisch directeur Frans Derks.”

Combineren

Is het werk als hovenier goed te combineren met het voetbal? Het werken als hovenier kan ook zwaar zijn. “Het is wel lekker om in de buitenlucht te werken hoor. Ik word er fitter door”, lacht Versteegen. “Je kunt beter de hele dag aan het werk zijn, dan dat je stil zit. Zeker met het mooie zomerweer op komst is het genieten. Mocht ik ooit de keuze hebben om volledig prof te worden, dan kies ik absoluut voor het voetbal.”

Zie ook een schitterende treffer, geproduceerd door Niek Versteegen! Heerlijk doelpunt!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *