Fries Deschilder: ‘Creatieve parel van FC Eindhoven’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Een schouderblessure houdt Fries Deschilder een aantal weken aan de kant. De schouder van de Belgische middenvelder van FC Eindhoven schoot een aantal weken geleden tegen Helmond Sport uit de kom. Onderzoek wees uit dat er niets kapot was, maar de banden van het gewricht waren wel flink geraakt. TjerkstraMedia sprak met de creatieve speler die middenin zijn revalidatieperiode zit. Deschilder verwacht dat hij binnen drie weken weer zal kunnen spelen.

Deschilder vindt het ontzettend jammer dat hij een tijdje niet heeft kunnen voetballen. “Ik zat lekker in mijn vel en dan moet je de wedstrijd tegen Helmond Sport al na acht minuten verlaten. Ik ging voor een bal die tussen mij en de tegenstander viel, ik ging een beetje de lucht in, kreeg een duwtje en had geen controle op de bal bij de val. Ik viel op de grond, schouder uit de kom en een aantal weken zoet. Balen. Gelukkig gaat het beter, en mag ik alweer wat doen op het trainingsveld.”

FC Eindhoven, de club waar Fries hoge ogen gooit, presteert dit seizoen zeer behoorlijk in de Jupiler League. De Brabanders staan vierde op maar zes punten van koploper FC Dordrecht. De tegenstanders van de Blauw-witten doen niets onder voor de ploeg van trainer Jean-Paul de Jong in de onderlinge confrontaties. Fries is het daar helemaal mee eens. “De doelstelling was bij aanvang van de competitie de play-offs. En ik denk dat we aardig op weg zijn dat te halen. We hebben een sterk team dat keihard voor elkaar wil werken. Het team bestaat uit een goede mix van getalenteerde jonge spelers met ervaren spelers die willen voetballen. Die combinatie maakt ons sterk.”

De middenvelder die anderhalf jaar geleden overkwam van Club Brugge is redelijk tevreden over zijn eigen presteren bij de FC. “Na een ietwat moeilijker vorig seizoen waarin ik ook wat defensiever moest denken, heb ik een aantal doelstellingen voor mijzelf geformuleerd. Ik wil dit seizoen nog beslissender zijn voor de club, voor mijn medespelers in goals maar ook met assists. De teller staat nu op vijf treffers en vijf assists, dat is goed, maar dat kan altijd beter. Ik ben een echte nummer ‘tien’ die zich in aanvallende opzicht offensief wil uitleven.”

Deschilder, die over een grote winnaarsmentaliteit beschikt, genoot zijn opleiding bij het Belgische Club Brugge, een grote Belgische club. Onder de bekende Nederlandse trainer Adrie Koster kreeg hij een kans in het eerste team, maar toen Koster werd ontslagen ging het min of meer mis met Fries. De creatieve middenvelder raakte zwaar gekwetst en moest vier tot vijf maanden geblesseerd toekijken met een spierblessure.

In de laatste fase van het revalidatieproces kreeg Fries te horen dat een uitleenbeurt een goede optie voor hem zou zijn. Via zijn makelaar trok de toen 19-jarige middenvelder naar het kleine, met alle respect, FC Eindhoven. Deschilder ging er voor! “Ik kreeg hier de tijd om te acclimatiseren en om te herstellen van de zware blessure eerder dat jaar”, vertelt hij. “Daar ben ik de club zeer dankbaar voor. Ik kreeg de kans te werken aan mijn tekortkomingen. Met name op fysiek vlak moest er iets gebeuren na die kwetsuur, want ik mocht ik niet weer geblesseerd raken, zeker geen spierblessure. Dat was één van de werkpunten voor mij in mijn eerste seizoen bij FC Eindhoven. Het werd een minder seizoen bij FC Eindhoven, maar voor mij is het de juiste beslissing geweest. Na één seizoen op huurbasis te hebben gespeeld voor Eindhoven, tekende ik medio 2013 een contract voor twee jaar met optie voor een extra seizoen.”

Nog steeds is Deschilder bezig met zijn fysieke gestel. “Op de club werk ik samen met de fysiotherapeut Toine Leijnse. Zijn specialiteit ligt met name in de stabiliteit en die dingen. Zelf train ik nog met Roland Claes van Elite Performance Center uit Brussel. Met hem richt ik me voornamelijk op krachttraining en bovenbouw. Ik doe dus heel goed me best.”

Voor Deschilder, die te boek staat als een groot Belgisch talent met passie en gedrevenheid was de stap naar FC Eindhoven een bewuste overgang. “Ik wist natuurlijk dat Eindhoven kleiner is dan Club Brugge. Club is een Belgische topploeg, maar ik wist ook dat FC Eindhoven een goed team op de been had, dat aanvallend voetbal wilde spelen. Door de stap naar hier te maken heb ik echt het besef gekregen hoe hard je moet werken om de top te halen. Dat idee kreeg je niet echt mee bij een topclub als Brugge,” zegt Deschilder.

De 21-jarige ambitieuze Deschilder wil de komende seizoenen gaan floreren bij FC Eindhoven en hoopt binnen een aantal jaren de stap te kunnen maken naar een hoger podium. “Of dat in Nederland of in België zal zijn maakt niet zoveel uit”, zegt de Belg. “Er wordt wel gezegd dat mijn kwaliteiten als speler meer passen bij het Nederlandse voetbal, maar ik pas me ook snel aan in een andere competitie hoor. Het tactische vernuft wat de eredivisie zo sterk maakt, heb ik ook meegekregen in de tijd dat ik in Brugge speelde. Een terugkeer naar België is ook een optie voor mij. De competitie daar is fysiek, maar ik kan daar de nodige creativiteit aan toevoegen. Maar zover wil ik nog niet denken. Allereerst wil ik bij FC Eindhoven zoveel mogelijk wedstrijden spelen en ervaring opdoen. Want je maakt stappen als voetballer als je veel speelt. Door de ervaring die je opdoet wordt je rustiger aan de bal.”

Sinds de komst van trainer Jean-Paul de Jong spelen de Eindhovenaren ontzettend goed voetbal. “De hand van onze trainer is zeker herkenbaar”, merkt Fries op. “Vanaf dag één probeert hij bepaalde patronen er in te slijpen. Eerst werkten we aan de basis en nu richten we ons meer op de details. Het frisse en attractieve voetbal is in mentaal opzicht heel belangrijk voor mij. Het ligt me wel. We blijven daar waar het kan voetballen en dat is goed voor mijn eigen ontwikkeling.”

Bij FC Eindhoven denkt men nog niet aan een kampioenschap. “Over een titel wordt niet gesproken in de selectie. We willen iedere wedstrijden winnen en leven van wedstrijd tot wedstrijd. Wat we wel weten is dat we in geen enkele wedstrijd de mindere waren dan de tegenstander.”

Erik Schouten, verdediger van deze tijd

Het gaat FC Volendam de laatste weken weer enigszins voor de wind. De ploeg van hoofdtrainer Hans de Koning heeft met name na de bekerwedstrijd bij Ajax, waarin Volendam reclame maakte voor zichzelf, de weg omhoog terug gevonden. Na een drietal nederlagen op rij wordt er weer gepresteerd. FC Volendam is in de tweede helft van de competitiewedstrijd bij Jong Ajax anders gaan spelen. De verandering van tactiek leverde Volendam drie punten op en zo doet het Andere Oranje weer volop mee in de strijd om de titel in de Jupiler League. Uit bij Jong PSV werd weliswaar dik verloren, de 3-0 uitslag kan men als geflatteerd aanmerken.

Negen wedstrijden lang mocht Erik Schouten zijn bijdrage leveren aan het veldspel van FC Volendam, maar vier duels verder moeten we helaas voor hem constateren dat de verdediger zijn basisplaats is verloren. Schouten baalt daar van maar weet ook dat een winnende coach altijd gelijk heeft. Schouten: “De laatste wedstrijden heb ik inderdaad niet mogen spelen. Dat is zuur, maar het is even niet anders. We hebben de laatste wedstrijden weten te winnen en resultaat is eigenlijk het enige dat telt in de sport.”

Schouten moest vooreerst zijn basisplaats afstaan aan Leon Tol. “Tegen Helmond Sport (0-3, red.) werd ik na 34 minuten gewisseld. We stonden toen wel met 2-0 achter, maar of ik nou zo slecht speelde weet ik niet. De trainer wilde voor mijn gevoel een statement afgeven aan het team. Veel mensen vonden me in het veld zeker niet de minste, maar goed de trainer besloot anders. Met de wisseling wilde hij iets forceren, maar dat pakte in die partij niet goed uit. Het is zonde dat het dan ook nog 0-3 wordt.”

Een week na de nederlaag tegen Helmond Sport stond Schouten er weer naast. “Ja, en dat vond ik best wel apart eigenlijk”, zegt Schouten tegen TjerkstraMedia. “Dat had ik niet verwacht. Blijkbaar is de wisseling tegen Helmond toch meer een opoffering geweest. Je speelt de hele voorbereiding, in de competitie doe je het voor je gevoel helemaal niet slecht en toch sta je er naast. Maar nogmaals resultaat telt.”

Een uitleg kreeg Schouten niet. De jonge verdediger kan daar mee leven. “De trainer heeft zijn eigen visie en houdt daaraan vast. Op zich ook wel logisch natuurlijk als de resultaten positief zijn. Ik heb vorig jaar een goed gesprek gehad met De Koning en heb dat achter me gelaten. Ik ben niet iemand die nu weer aan de bel gaat trekken. Dat hij in die periode voor Leon Tol koos is te verklaren,” zegt Schouten in gesprek met TjerkstraMedia. “Ik ben een, zoals men dat vandaag de dag graag ziet, een moderne verdediger, een voetballende verdediger. Ik probeer daar waar ik kan opbouwend mijn steentje bij te dragen aan het spelletje. Leon is een ‘echte’ verdediger. Hij is ook sterker dan ik ben.”

De slechte eerste helft van FC Volendam bij Jong Ajax resulteerde in het feit dat ook Leon Tol plaats moest maken. De Oranjehemden zijn in het tweede bedrijf één-tegen-één gaan spelen. “Raymond Fafiani is een linie naar achter gegaan, zegt Schouten. “Hij is meer defensief gaan spelen op het middenveld. Met de extra man op het middenveld gaat het beter moet ik bekennen. Tegen Jong Ajax gaf die omzetting gelijk resultaat. We speelden tegen Jong Ajax nog niet goed, maar kwamen wel goed terug van een 2-0 achterstand naar een 2-3 voorsprong. Ook tegen FC Oss (3-1, red.) speelden we in die formatie en ook dat leverde ons een driepunter op.”

De keuze voor één-tegen-één kan in de Jupiler League nog wel gehanteerd worden tegen bepaalde ploegen, maar in de Eredivisie zal die spelwijze worden afgestraft. “Het is inherent aan de Jupiler League. Er zijn meer clubs die zo spelen”, geeft Schouten aan. “Tegen de goed voetballende ploegen kun je niet zo spelen”, denkt Schouten. “Het is een keuze die je maakt als team. Het levert vooralsnog resultaat en dat is goed voor de club. Go Ahead Eagles was bijvoorbeeld vorig seizoen zo’n goed voetballende ploeg.”

Erik Schouten heeft bij FC Volendam een aflopende verbintenis. De verdediger die in de zomer van 2012 overkwam van AZ weet nog niet waar zijn toekomst ligt. “Mijn contract loopt af en een gesprek met de club heb ik nog niet gehad. Ik verwacht dat dat gesprek ergens in januari zal plaats hebben. Ik heb ook niet echt nagedacht over datgene wat ik wil. Ik weet wel dat mijn ambities in de Eredivisie liggen. Maar als je niet speelt is het moeilijk om dat te halen. Ik blijf hard trainen. Ik weet dat ik goed ben begonnen en dat ik het kan, het is zaak geduldig te zijn en blijven en hopen dat die kans komt.”

“Ik speel in principe dit jaar nog uit. De club heeft een eenzijdige optie die ze voor een bepaalde datum wel of niet moeten gaan lichten. Tot die tijd zie ik het wel. Ik wil op de trainingen laten zien dat ik in de basis thuishoor en dan is het aan de trainer. Voor mij als speler van 22 jaar zou het mooi zijn dat ik dit seizoen nog veel wedstrijden ga spelen, want dat helpt me zeker in mijn ontwikkeling. Voor de Eredivisie kan ik een aanwinst zijn. Mijn manier van spelen past goed in die competitie denk ik, maar met maar negen wedstrijden dit seizoen en de drie duels als invaller van vorig seizoen op de teller kan ik niet aankomen op het hogere plan. Fysiek sterker worden is sowieso een punt waar ik de komende tijd aan moet werken. Ik zal dit seizoen dan ook veel in de sportschool te vinden zijn. Op het trainingsveld en in de wedstrijden met Jong FC Volendam moet ik laten zien dat ik thuishoor in Volendam1.”

De uit Westwoud afkomstige verdediger kwam negen jaar uit voor AZ. De speler had in Alkmaar nog een doorlopend contract. Toch koos Schouten voor een vertrek. “In 2010 kwam ik met AZ een driejarig contract overeen. Echter voor mijn gevoel was het bij AZ na twee seizoenen van dat contract klaar. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik geen kans zou krijgen bij het eerste elftal. Een goed gesprek met de leiding van AZ resulteerde in een vertrek uit Alkmaar. Met de gedachte in mijn achterhoofd dat ik veel aan spelen zou toekomen tekende ik medio 2012 een contract bij Volendam.”

Erik Schouten speelt het liefst de wedstrijden bij Volendam met vier man op lijn. Met goed en verzorgd spel wil hij de bal zo snel mogelijk aanbieden aan een creatieve middenvelder. “Dat klopt helemaal”, zegt de moderne verdediger van tegenwoordig. “Het liefste speel ik centraal in de zone, maar bij Volendam speelt men anders. Ik moet mij daar aan aanpassen, want het is niet anders. Ik moet me terug gaan knokken in de basis en de kansen die krijg pakken. We draaien momenteel goed en hopelijk kan ik daar de rest van het seizoen mijn steentje aan bijdragen. Ik zal het zelf moeten laten zien.”

Piotr Parzyszek, de stormachtige ontwikkeling van een jonge Poolse spits

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: VI-Images

De Graafschap zit in de spreekwoordelijke lift. De ploeg van hoofdtrainer Pieter Huistra staat in de Jupiler League daar waar het wil staan: Bij de eerste vijf. Een belangrijke pion binnen de selectie van De Graafschap is Piotr Parzyszek. De pas 20-jarige aanvaller moet voor de doelpunten zorgen en doet dat ook. Afgelopen vrijdag nam de spits drie goals voor zijn rekening tegen VVV-Venlo. In zijn debuutseizoen voor de Superboeren schoot Piotr er tien binnen, exclusief de drie treffers in de play-offwedstrijden. Dit seizoen streeft de frontspeler naar een minimaal aantal van twintig doelpunten.

De Achterhoekers kenden een moeizame start van de competitie. Uit bij Fortuna Sittard werd met 2-0 verloren, tegen Almere City FC werd weliswaar een nipte thuiszege behaald maar was het spel nog niet om naar huis te schrijven en tegen Helmond Sport bleef het 1-1. Tegen Jong PSV werd echter de duimschroeven aangedraaid en lieten de Superboeren zien wat het in huis heeft. Parzyszek was in die wedstrijd de gevierde man met twee doelpunten. De goalgetter was zeer content met zijn optreden en met zijn mooie goals maar weet ook dat het beter kan.

“Tegen Jong PSV hebben we negentig minuten lang gedomineerd en kon ik twee keer goed binnen knikken”, zegt Parzyszek tegen TjerkstraMedia. “Die overwinning gaf de burger moed. Het is daarna alsmaar beter gegaan met de ploeg denk ik. Tim Bakens is een belangrijke factor binnen het team, hij brengt rust en laat zijn medespelers beter functioneren. Tegen FC Dordrecht dachten we een punt te pakken, maar de bezoekers dachten daar helaas anders over. We verloren in de slotminuut drie punten (1-2, red.). Toch weten we inmiddels aardig waar we staan. We zijn echt een team. We willen voor elkaar blijven werken en zullen er altijd voor gaan.”

Niet alleen door de lange absentie van Anco Jansen, maar ook vanwege andere redenen, is het spelsysteem van De Graafschap enigszins aangepast. “Het nieuwe systeem brengt een ieder nieuwe kansen en geeft ons nieuwe taken. Vorig seizoen speelden we wat anders. Ik speelde veel met en naast Anco. De samenwerking verliep vlekkeloos. We hadden veel aan elkaar en gunden elkaar ook een goal. Nu spelen we met één echte spits, en dat ben ik. En dat gaat ook goed.”

Als je alle wedstrijden van het voorbije seizoen zou analyseren zou je kunnen zeggen dat Parzyszek een tienspeler is, maar Piotr ziet zichzelf als een echte ‘nummer 9’. “Ik ben een echte spits, een echte nummer negen, net als Klaas-Jan Huntelaar is. Vorig seizoen, met Jansen, speelden we vaak dichtbij of om elkaar heen. Ik speelde toen als een 9,5 zeg maar. Ik kan ook wel als een ‘nummer tien’ uit de voeten, maar ik mis voor mijn gevoel de techniek voor die positie. Ik kom het beste tot mijn recht als een negen, in of rond de zestienmeter.”

Parzyszek ontwikkeld zich bij De Graafschap stormachtig. Je zou je af kunnen vragen waar het naar toe gaat. “Hopelijk kan ik snel de overstap maken naar een grotere club”, roept de altijd goedlachse spits. “Het gaat allemaal sneller dan verwacht, maar ik verwacht volgend jaar zomer klaar te zijn voor een vervolgstap. Natuurlijk valt er nog veel te leren. De loopacties naar het doel, de momenten en de rust voor het doel zijn punten waar nog progressie in te maken is. Ook denk ik dat ik mij goed staande houdt tegen ‘beren van verdedigers’ en laat ik me door hen niet gek maken. Ik probeer elke wedstrijd weer uit te gaan van mijn eigen kracht en kunnen. Dat ik tweebenig ben is natuurlijk ook een mooi wapen.”

De ambitieuze Parzyszek mocht in de zomerperiode de interesse genieten van een aantal eredivisieclubs. Echt concreet werd het allemaal niet. “Ik weet dat FC Groningen belangstelling had in mijn persoon, maar concreet is het niet geworden. Daarnaast heb ik vanuit de media moeten vernemen dat AZ interesse had, maar daar weet ik niks van”, zegt Parzyszek die ook droomt over het Poolse Nationale team. Parzyszek: “Ze moeten het wel echt in mij zien zitten als ze me willen hebben. Bovendien moet mijn huidige club er ook wat aan winnen. Ik hoop dat de geïnteresseerde clubs mij ook dit seizoen blijven volgen.”

Hard werken, is iets wat je in Doetinchem en omstreken met de paplepel krijgt ingegoten. “Dat klopt zeker”, beaamt de Poolse aanvaller die op zijn zesde met zijn moeder naar Nederland kwam en ook gelijk wilde gaan voetballen. “De inschrijvingstermijn was eigenlijk al verstreken maar ik mocht toch uitkomen voor VV Eldenia”, vertelt Piotr. “Ik werd op mijn elfde opgenomen in de jeugdopleiding van Vitesse, maar na één jaar was het alweer voorbij. Ik bleek niet goed genoeg te zijn. Via ESA Rijkerswoerd kwam ik uiteindelijk bij De Graafschap. Een wereld ging voor me open. Ik was dit niet gewend, het zorgzame karakter, de gemoedelijkheid en de sfeer maakt de club. Ons kent ons. Dat alles past goed bij mij..”

Piotr Parzyszek is De Graafschap dankbaar voor wat de club hem allemaal heeft geboden. “Bij deze club ben gevormd en gegroeid en heb ik mij ontwikkeld naar een goede aanvaller. Ik wil elke wedstrijd laten zien dat ik hard wil werken en dat ik belangrijk wil zijn voor de ploeg. Of dat met een doelpunt is of met een assist of wat dan ook, maakt me niet uit. Ik zal niet verzaken en hoop dat ik, door nog iets slimmer te zijn in het veld, of in bepaalde situaties, mezelf en mogelijk zelfs de club kan belonen met de Eredivisie,” besluit Piotr Parzyszek, die een dag niet geleefd heeft als hij een dag niet heeft gelachen.

Wouter van der Steen, topkeeper in wording

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Jack Wolters

Helmond Sport is dit seizoen een bijna onneembare vesting gebleken voor veel clubs uit de Jupiler League. De formatie van trainer/coach Eric Meijers wordt als een stugge ploeg neergezet en dat mag men in het Brabantse land als een heus compliment beschouwen. De wil om te winnen is groot bij de spelers van Helmond, echter een paar weken geleden tegen FC Volendam lieten de Brabanders om onverklaarbare redenen een kampioenschap liggen. Wouter van der Steen, doelman en groot talent van de Helmonders, heeft nog flink de pee in. “We hebben een goede degelijke ploeg die van alles en iedereen, mits alles klopt kan winnen, echter in Volendam liep het totaal niet”, zegt de keeper in gesprek met TjerkstraMedia. “We liepen continu achter de vleugelaanvallers van Volendam aan en hadden gewoon geen antwoord op het spel van die club. Dat het verschil in die wedstrijd in die fase van de competitie zo groot was had ik niet verwacht.”

Van der Steen, die in de spelersgroep ook wel ‘Woody’ wordt genoemd, was in het vissersdorp de beste speler aan de kant van Helmond Sport. De einduitslag van 3-0 had zonder Wouter hoger uit kunnen vallen als hij niet onder de lat had gestaan. De doelman die dit seizoen hoge ogen gooit in het doel van Helmond is blij en trots met die pluim. Na het vertrek van keeper Björn Sengier vorig seizoen kreeg Van der Steen van trainer Eric Meijers een kans om zich te bewijzen. “Aan het begin van het seizoen was het vrij snel duidelijk dat ik de kans zou krijgen om als eerste keeper aan de slag te gaan. En daar ben ik erg blij mee, vooral omdat het seizoen zo goed verloopt.

De doelverdediger uit Vught voelt veel vertrouwen van de clubleiding. Coach Meijers gaf onlangs bij Omroep Brabant aan zeer content te zijn met de getalenteerde goalie. “Wouter is een rustige jongen die precies vanuit zijn kwaliteiten keept. Hij is gegroeid in de competitie. Een stabiele factor. Ook buiten het voetbal om is het een rustige en integere jongen. Dat is op ons niveau heel erg belangrijk”, liet de oefenmeester weten. Van der Steen reageert opgetogen over de berichtgeving van zijn coach: “Dat de trainer lyrisch is doet mij persoon enorm goed. Ik voel hier bij de club veel vertrouwen en dat zal ik niet beschamen. Ik kom vanuit de jeugd opleiding van PSV, daar werd ik na zes jaren gewogen en te licht bevonden. Ik was gewoon niet goed genoeg. De club wilde me graag verhuren aan ‘kleine broer’ FC Eindhoven, maar daar had ik weinig trek in. Ik koos voor mijn vrienden die al bij Helmond Sport speelden. Het bleek een goede zet te zijn, want ik kreeg weer plezier in het spelletje. Hier, in mijn omgeving, bij Helmond Sport kan ik me doorontwikkelen en krijg ik de kans om het op een hoog niveau te laten zien.”

Dat de doelman opvallend goed staat te keepen is niet onopgemerkt gebleven. Een aantal eredivisionisten hebben de 22-jarige doelverdediger dan ook in het vizier. Over een vervolgstap denkt de Van der Steen helemaal niet na. “Ik kan nog heel veel leren bij Helmond Sport,” zijn de woorden van een topkeeper in wording. Van der Steen verlengde in november vorig jaar zijn contract bij Helmond Sport tot medio 2016. “Mijn ambitie op dit moment is dat we met Helmond Sport promoveren naar de Eredivisie. Dat zou het ultieme zijn op dit moment. Ik heb het uitstekend naar de zin bij deze club en heb in de persoon van Rein van Duijnhoven, die keeperstrainer en technisch manager is, iemand die mij alle kneepjes van het vak kan bijbrengen. Rein heeft als doelman een uitstekende staat van dienst opgebouwd in Nederland als ook in Duitsland. Bij VFB Bochum was hij wekelijks één van de uitblinkers van het team. Dat ik met hem mag werken, elke dag weer, vind ik superfijn. Laat ik daarbij ook de overige mensen van de technische staf noemen, want ook zij leveren prima werk voor Helmond Sport.”

Voor Eric Meijers, de hoofdtrainer van de club, is dit seizoen een groot succes geworden. Van der Steen kan het prima met de coach vinden en ziet dat het goed zit met deze trainer. “Meijers kwam van Zondag Topklasser RKSV Achilles’29 en heeft samen met de staf die er al zat de club naar een hoger niveau getild. Hij is als een soort van analist begonnen bij Helmond om van daaruit een soort van eigen inbreng daar aan te verbinden. Deze werkwijze werkte uitstekend en is goed opgepakt door alles en iedereen binnen de selectie. Er is een soort van wisselwerking ontstaan, een hechtheid dat heeft geleid naar succes. Complimenten aan de coach!”

Wouter van der Steen maakt in zijn eerste volledige seizoen in de Eerste Divisie ferme stappen onder de lat. De doelman erkent dat maar wil echter nog meedogenlozer zijn in de vele duels die nog gaan volgen: “Ik voel inderdaad dat ik stappen aan het maken ben, maar ik weet dat ik beter kan en moet. Ik wil nog meer heerser zijn in de zestien meter. Ik wil alle verdedigers, medespelers en spelers van de tegenstander laten weten dat ik de baas ben in het strafschopgebied. Voor de rest mag je concluderen dat ik best allround ben als doelman. Alle ballen vanaf links of rechts zijn voor mij, en in één-tegen-één situaties en schoten van afstand ben ik moeilijk te verslaan. Dit seizoen ben ik voor mijn gevoel, mede dankzij Rein, een volwassen doelman geworden. Ik investeer veel in mezelf en pak al datgene wat hij mij aanreikt zo goed mogelijk op. Een mooi gegeven is misschien wel dat ik twee jaar geleden nog geen bal met links weg kon trappen. Nu, twee seizoenen verder, trap ik met rechts als met links gemakkelijk een bal weg. Door elke dag na de training even een paar ballen met links weg te schieten ontwikkel je dat en dat geeft je als een meevoetballende doelman meer mogelijkheden.”

De kracht van dit Helmond Sport ligt met name in het collectief, daarbij aangevuld de individuele kwaliteiten van een aantal sterkhouders, geeft Van der Steen aan. Waar het tegen FC Volendam een paar weken terug faliekant mis ging, daar blijkt het rendement hoog te liggen als iedereen top speelt. “We hebben het hele seizoen bovenin meegedraaid en hebben het juist in die wedstrijd, voor ons de finale, laten liggen. Het was voor mij een kater van het teamproces. Juist in de overige wedstrijden gaven we wel thuis. Dat het voetballende vermogen en het fysieke wat deze ploeg bezit er niet uitkwam in Volendam is ongelooflijk zonde. We kunnen er lang en breed over blijven discussiëren, maar dat heeft geen zin. Achteraf is altijd mooi wonen, zegt men hier in Brabant, dus laten we ons richten op de nacompetitie.”

“De play-offduels zijn finales op zich, en mooi om te spelen. Voor de jonge spelers, mooie ervaringen. Een aantal jongens binnen de ploeg hebben de play-offs al eerder mogen spelen en weten wat er gevraagd wordt in die duels. Dat geeft een hoop vertrouwen en hopelijk wordt het voor de club een waar hoogtepunt. Het is echter wel jammer dat we al klaar zijn met de competitie, aangezien het doek viel voor SC Veendam. De faillissementen van AGOVV en Veendam zijn qua resultaten en de ranglijst voor ons goed uitgevallen, maar voor het aantal wedstrijden wat we hierdoor mislopen is het minder. We missen door het ten onder gaan van deze ploegen twee thuiswedstrijden, deze waren wel begroot door de club en leveren daardoor minder inkomsten op voor Helmond Sport”, aldus de Brabantse goalie.

“Na het uitduel bij FC Oss waren we klaar met de competitie en kunnen we ons met een frisse kop gaan focussen op de nacompetitie. Promoveren naar de Eredivisie met Helmond Sport zou fantastisch zijn, daar gaan we zeker voor, daarbij moet ik wel aangeven dat het stadion van ons nou niet echt eredivisiewaardig oogt. Ik weet dat er dispensatie is verleend door de KNVB om in dit stadion te mogen acteren op het hoogste podium, echter voor de lange termijn zal het niet rendabel zijn. Ook op het gebied van de veiligheid zal het een ander moeten gebeuren mochten wij promotie kunnen bewerkstelligen.”

Helmond Sport gaat het deze week tegen Sparta Rotterdam opnemen in de play-offs voor promotie naar de Eredivisie. Helmond Sport heeft zeker iets te zoeken in de Eredivisie, vindt Van der Steen. “Met een goed beleid en met een juiste visie kunnen we naar mijn idee zeker de lijn doorzetten die de club aan het volgen is. We werken al een aantal jaren met een begroting van om en nabij drie miljoen euro. Laten we een club als Heracles Almelo even als voorbeeld nemen. Hoe die club van niets iets heeft weten te maken is een pluim waard. Met beleid directie voeren in een omgeving die vergelijkbaar is met Helmond, vind ik heel positief. Het nieuwe stadion zal de komende jaren nog een heikel punt blijven verwacht ik, maar als dat eenmaal van de grond is, dan gaat het hier in de regio gebeuren,” lacht de jonge doelman die van kinds af aan op de tribune zat bij FC Den Bosch.

De laatste man hoopt echter wel dat de selectie van Helmond Sport voor komend seizoen intact blijft. Echter weet ook hij dat er aan een aantal sterkhouders wordt getrokken. Emrullah Güvenç en Juanito Sequeira staan op een wensenlijstje van FC Volendam. Laatstgenoemde speler sprak al met de Noord-Hollandse club, maar twijfelt nog over zijn toekomst. “Ik weet echt niet wat deze spelers gaan doen na dit seizoen. Ik kan alleen zeggen dat het voor Helmond Sport uitstekende krachten zijn. Het zijn voor onze ploeg topspelers. Emrullah kan aan de bal weergaloos zijn en scoort de laatste seizoenen zeker 15 doelpunten voor ons. Juanito is een echte teamspeler met uitzonderlijke kwaliteiten.”

Een anekdote van de doelman: “Met Sequeira zit ik regelmatig te geinen. Hij zegt steeds tegen mij dat ik er he-le-maal niets van kan. Het is als een grap ontstaan, maar het leeft bij hem enorm volgens mij hahaha…. Hij gaf mij In het begin van de competitie een groot compliment voor mijn presteren en gaf aan dat als ik zo doorging een hoger podium gemakkelijk aan zou kunnen, hij noemde zelfs een buitenlandse competitie, maar dat is op dit moment te veel van het goede. Dat was kort voor het duel tegen FC Eindhoven. Ik heb het na dat duel geweten. Alles wat mis kon gaan in die wedstrijd ging mis bij mij, en sindsdien zegt hij tegen mij, dat ik er geen klote van kan. Dat is een beetje zoals we met elkaar omgaan bij Helmond Sport hahaha…. Nee, zonder gekheid, we gaan respectvol met elkaar om.”

Het valt ons beide op dat er zoveel keeperstalent rondloopt in Nederland. Van der Steen merkt terecht op dat er veel keepersscholen worden geopend. “Dat er veel aandacht komt voor de doelman in het algemeen is een positief iets. Vroeger, als je niet kon voetballen, zei men: Ga jij maar op doel staan, maar tegenwoordig krijgt het keepersvak de credits die het verdient. Voor de jeugd van Nederland is het een goede tendens.”

Wat goed is, komt snel en gaat snel, gaat voor Van der Steen gedeeltelijk op. Waar zijn eigen plafond ligt vindt hij lastig aan te geven. “Ik ben voor mijn gevoel goed bezig bij Helmond Sport. Ik maak stappen, maar waar mijn plafond ligt kan ik nu nog niet aangeven. Bovendien wil ik dat ook niet. Ik bindt me nergens aan vast. Spelen in de Eredivisie is een doel van mij, maar niets ten koste van mijn eigen ontwikkeling. Dat Jasper Cillessen nu bijvoorbeeld voornamelijk de bank warm houdt bij Ajax vind ik voor een talentvolle keeper als hij is een beetje raar. Als jonge doelman moet je juist op deze leeftijd wedstrijden keepen, ervaren en leren. Ambitieus ben ik best wel, maar de klik die ik momenteel heb bij Helmond Sport zal ik niet zomaar inruilen voor een eredivisionist. Gelukkig hoef ik mij daar over nog niet druk te maken. Mijn tijd komt heus nog wel.”

Sven Braken, aanstormend talent van MVV

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: VI-Images

“De een zijn dood is de ander zijn brood, zegt Sven Braken, het aanstormende talent van MVV Maastricht. “Het klinkt niet respectvol, maar het was helaas wel de realiteit. Toen Danny Schreurs in het eerste deel van de competitie uitviel met een zware knieblessure, kreeg ik de kans van de trainer (René Trost, red.). Het ging in het begin best goed, en dan mag je hopen dat je in de volgende wedstrijd weer mag starten. MVV kiest voor de jeugd, en dat is voor mij maar ook voor andere jeugdspelers natuurlijk geweldig. Je mag het op een hoger niveau laten zien. Het kan snel verkeren, zo zit je met veel spelers uit de jeugdopleiding op de tribune bij een thuiswedstrijd van de club, en zo zit je met zes man bij de eerste selectie van MVV.”

Het is een droom die uitkomt voor Sven Braken, die onlangs zag dat zijn werkgever de optie in het contract van de 19-jarige speler lichtte. Dat betekent dat de aanvaller tot medio 2015 het rode tricot van de Maastrichtse Voetbal Vereniging zal dragen. Manager Voetbalzaken Ron Elsen is blij met het vastleggen van de talentvolle speler: “Het is de ambitie van de club om veel spelers uit de eigen jeugd/eigen regio een kans te geven in het betaalde voetbal. Sven Braken heeft de gehele jeugdopleiding van MVV doorlopen. We zijn zeer verheugd en trots dat wederom een speler uit onze eigen jeugdopleiding zich doorontwikkeld heeft tot het eerste elftal.”

Braken speelde op 17-jarige leeftijd zijn eerste wedstrijd in het eerste elftal van MVV. Op 22 april 2011 tegen SC Telstar (2-1 winst, red.) mocht Sven het laten zien. “Geniet er van en doe je ding, dat waren de woorden die hij meekreeg vijf minuten voor de rust. En nu nog zijn dat woorden die de trainers van MVV hem elke keer meegeven. “Ik voel veel vertrouwen van de technische staf en van mijn medespelers. Ik speel sinds mijn zevende bij deze club en het is natuurlijk fantastisch dat je dan als jonge speler mag debuteren, wedstrijden mag spelen bij het eerste elftal en dat je mag scoren in een volle Geusselt. Daar doe je het allemaal voor.”

“MVV betekent veel voor me”, zegt Braken in gesprek met TjerkstraMedia. “Op mijn zeventiende mocht ik een aantal keren per week meetrainen bij het eerste. Razend enthousiast was ik, maar de club wees me ook op mijn studie: Blijf je ook focussen op je studie riepen ze, want school is belangrijk. Er was en is nog steeds een goede afstemming binnen de club. MVV bleef betrokken en is nog steeds heel betrokken. Dat is denk ik ook de kracht van de club. Er staat hier in het Zuiden een prachtige club, het is een geheel. De warme, gemoedelijke club, is naast transparant ook open, de club leeft als nooit tevoren. Misschien zijn we wel toe aan een hoger podium, echter we moeten wel de realiteit onder ogen blijven zien. Een hoger podium brengt andere facetten met zich mee.”

“De club is aan een opmars bezig. De laatste seizoenen draaien we mee in de bovenste regionen van de Jupiler League en hebben we tot tweemaal toe de play-offs bereikt. Dat we er tot twee keer toe in de eerste ronde al uitvlogen is zuur. We gaan er alles aan doen om het dit seizoen beter te doen. Dat we met name in uitduels vorderingen maken is al een enorm pluspunt. Uitwedstrijden winnen was één van de doelstellingen van dit team en dat is goed gelukt denk ik. Het faillissement van AGOVV Apeldoorn en SC Veendam heeft ons echter niet geholpen. We zijn, doordat het doek voortijdig viel voor deze clubs, zwaar benadeeld want we hadden met zoveel punten meer echt mee kunnen doen voor het kampioenschap. Ik zeg niet dat we het alsnog kunnen halen, maar het wordt wel lastiger, zeker na het debacle in eigen huis, onlangs tegen FC Dordrecht (2-5, red.), maar goed als je kunt promoveren naar de Eredivisie, dan moet je het gewoon doen. Voor de stad Maastricht zou het ook mooi zijn.”

Sinds de degradatie in 2000, dus dertien jaar geleden, is het MVV niet meer gelukt om terug te keren naar het hoogste niveau van het Nederlands betaalde voetbal. “Het zou geweldig zijn voor alles en iedereen die de club lief heeft. Ik weet dat er veel teams zijn die niet graag naar De Geusselt komen. Maar nogmaals het zijn toekomstdromen. Ik zie mijzelf al wel spelen met MVV in de Eredivisie. Maar laten we reëel zijn en blijven, zover ben ik nog niet. Ik kom pas kijken en zal eerst veel ervaring op moeten doen in de Eerste Divisie. Ik heb nog geen heel seizoen gespeeld. Dat het momenteel goed gaat betekent niet dat ik het week in en week uit zal laten zien. Je bent jong, onervaren en wisselvallig. Dat hoort erbij en dat zullen mensen moeten accepteren. Ik hoor binnen de groep dat ze veel potentie zien in mij en dat is altijd fijn om te horen. Het is mijn taak om het te laten zien in de speelminuten die ik krijg van de trainer.”

Het is niet geheel duidelijk welke positie het meest geschikt is voor Sven Braken. “Haha.. ja dat is altijd een heikel punt geweest bij mij en bij de jeugdtrainers. Ik heb op veel posities gespeeld, linkshalf, op het middenveld als een soort spelverdeler of als spits. Het maakt mij niet veel uit eigenlijk. Dat ik nu in de spits sta vind ik prima. Ik kan er mijn ei goed kwijt. Ik ben een balvaste speler, kan me goed redden in de zestien meter, heb een goede actie in huis en kan zowel rechts als linksom gevaarlijk wegdraaien bij een tegenstander. Als ik dan weg ben dan heb ik ook vaak nog de kwaliteit dat ik het overzicht kan bewaren. Als een ploegmakker er beter voor staat dan ik zelf dan zal ik de bal afgeven. Ik kan net als bij een goal, genieten van een mooie assist.”

“Voor mij, als jonge speler, is het zaak dat ik de komende jaren een vaste waarde wordt binnen het eerste team en veel wedstrijden ga spelen bij MVV. De kracht van het team is het team, we doen het samen, het is één geheel. Je leert dagelijks veel van de trainers, maar ook van de wat oudere spelers leer ik een hoop. Deze jongens reiken je veel aan en zijn ook echt met je bezig. Ik leer en zij delen. Dat voelt goed. MVV heeft een geweldige groep en hopelijk kunnen we deze ploeg bijeen houden voor het nieuwe seizoen.”

Voor een aantal spelers is er interesse, Leroy Labylle kan bijvoorbeeld een overstap maken naar FC Utrecht en ook Bryan Smeets denkt na over zijn toekomst. Braken maakt zich echter weinig zorgen. “Vorig seizoen vertrokken er een aantal sterkhouders, waaronder Tom Daemen en Prince Rajcomar. Toen kneep ik hem wel even, maar als je nu kijkt naar de selectie dan mag je opmerken dat er een prima mix staat. Een juiste mix van jong en oud. Een groep die dag en nacht voor elkaar klaar staan.”

Wat de mondige aanvaller terecht opmerkt, is het feit dat MVV coach René Trost na dit seizoen opstapt. “We respecteren de keuze van de trainer. Na drie seizoenen in Limburgse dienst vond hij het welletjes. Ik vind het persoonlijk erg jammer dat Trost gaat, ik heb goed kunnen werken met deze trainer, met de gehele technische staf is het prima werken hoor. Het hele plaatje klopt gewoon.”

MVV is een ploeg die zijn wedstrijden in gaat vanuit de eigen kracht. Dat is een filosofie die aansluit op de werkwijze van de club in het algemeen. De club wil financieel gezond blijven en maakt daarin stappen. Braken: “We zitten in de juiste categorie. Financieel en maatschappelijk gezien doen we het als club goed, we maken naam en faam in de regio en daar buiten, het is mooi om daar een steentje aan bij te mogen dragen.”

“MVV zit in de spreekwoordelijke lift en kan op den duur een mooie springplank zijn voor talentvolle spelers. Ik ga niet gelijk roepen dat ik naar de Eredivisie of naar het buitenland wil hoor, want zo ben ik absoluut niet. De voetballerij is toch een onzeker wereldje, maar ik geef wel aan dat je als voetballer bepaalde ambities hebt en mag hebben. Ook ik heb een aantal voetbalshirts in de kast hangen van clubs waarvoor ik graag ooit wil gaan spelen, maar de namen van die clubs laat ik in het midden. Ik focus mij de komende jaren alleen op MVV en ga mijn stinkende best doen in de minuten of wedstrijden die ik krijg van de trainer.”