Tom Boere: ‘Ik heb geleerd dat je de kop niet moet laten hangen’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

‘Je bent zo goed als je laatste wedstrijd’ is een uitspraak die geplaatst mag worden bij FC Oss-aanvaller Tom Boere. De spits scoort aan de lopende band voor zijn werkgever. Met negentien treffers in zeventien gespeelde competitiewedstrijden exclusief de bekerwedstrijden loopt Boere gewoon iets meer dan een op een, en dat is best wel apart. Boere was namelijk bij zijn vorige clubs wel ‘een talentvolle speler’, maar niet die doelpuntenmachine die hij nu is. “Ik kan niet echt aangeven waarom het op dit moment wel loopt. Het zijn factoren die lastig te benoemen zijn”, zegt de speler, die eerder uitkwam voor AA Gent, Ajax en FC Eindhoven, in gesprek met TjerkstraMedia.

Goed gevoel

Boere: “Het enige wat ik erover kan zeggen is dat ik me lekker voel. Ik ben fit en voel het vertrouwen van deze club. In het begin van het seizoen heb ik een goed gevoel overgehouden aan de gesprekken met de voorzitter en de technische staf. Daarnaast ligt de manier van spelen me ook goed. We spelen aanvallend voetbal, met druk naar voren, maar ook weer niet te aanvallend. We komen best wel vaak rond de zestienmeter. Voor mij als spits is dat natuurlijk lekker.”

Andere manier

FC Eindhoven, zijn vorige club, boekte in de laatste twee seizoenen (eerste seizoen negen goals, tweede seizoen drie treffers voor Boere, red.) goede resultaten. “Ik had het daar ook goed naar de zin, maar speelde daar, denk ik, wat op een andere manier. Ik focus me nu meer op ‘spits’ zijn. Ik zakte bij Eindhoven weleens uit naar de zijkanten”, zegt Boere. “Bij Oss spelen we ook anders dan bij FC Eindhoven. Misschien, ik weet het echt niet, werkte ik op andere gebieden wel te hard waardoor ik net tekortkwam voor het doel. Ik merk dat ik momenteel wel die extra kracht heb voor het doel. Dat ik bij FC Eindhoven niet geheel uit de verf kwam, lag absoluut ook aan mij hoor. Ik haalde mijn niveau daar niet en twee keer scheurde ik de hamstrings.”

Stijgende lijn

Bij FC Oss is Boere de man waarover gesproken wordt. “Het draait bij FC Oss natuurlijk niet alleen om mij”, geeft de vierentwintigjarige aanvaller aan. “De laatste weken doen we het als team ook beter. Zonder mijn ploeggenoten kan ik die doelpunten niet maken. We pakken punten en maken veel doelpunten. Hierdoor staan we gelukkig ook weer wat hoger op de ranglijst. In het begin van het seizoen kregen we veel te veel doelpunten tegen. Dat kan niet. Gelukkig gaat dat beter. Hopelijk kunnen we die stijgende lijn vasthouden in de komende drie wedstrijden tot aan de winterstop.”

FC Oss

Er zit veel kwaliteiten in deze ploeg. “De selectie van FC Oss bestaat uit alleen maar goede gasten, die over veel voetbalkwaliteiten beschikken”, zegt Boere. “Er is een goede mix van jong, talent en ervaring. We zijn tot veel in staat. We staan momenteel vijftiende in de Jupiler League. Ik hoop dat we voor de winterstop nog een aantal plekken kunnen klimmen. Dan kunnen we met een goed gevoel van de korte vakantie genieten.”

Vergelijk

Boere wordt door zijn vele goals voor FC Oss vergeleken met Kevin van Veen, die twee jaar geleden veel goals produceerde voor de Brabantse eerstedivisionist. Boere: “Je kunt mij totaal niet met hem vergelijken. Hij is een andere type spits dan ik ben, zo is ook Wout Weghorst of Paul Gladon een andere spits. Ik vind mezelf een spits die wil werken voor het team met loopacties in de dieptes. Ook sta ik vaak op de juiste plek”, aldus een lachende Boere. “Het fungeren als een soort van kapstokspits (kaatsen, combineren etc. ) is een werkpunt voor mij. Dat kan beter. Het klinkt misschien wat oneerbiedig, maar ik kan ook een counterspits zijn.”

Rustig

Boere wordt nauwlettend gevolgd door scouts. Dat is inherent aan de voetballerij. Als je scoort dan heb je vrienden en wordt je gevolgd. Boere heeft totaal geen weet van de mogelijke interesse van clubs of scouts. “Het is niet aan mij om mij daar nu al mee bezig te houden”, laat hij weten. “We zitten nog voor de winterstop. Het seizoen is nog lang en er kan nog van alles gebeuren in deze competitie. Het gaat momenteel goed met mij, maar wie zegt mij dat dat over een paar maanden ook zo zal zijn. Ik blijf met mijn benen op de grond staan. Ik heb in de laatste jaren genoeg meegemaakt. Ik moet rustig in mijn hoofd blijven en me focussen op de komende wedstrijden die we spelen met FC Oss. Ik hoop zo lang mogelijk te kunnen genieten van de flow waarin ik zit. Het goede gevoel geeft vertrouwen, maar biedt nog geen garanties voor de toekomst.”

Springplank

“Het blijft de komende maanden zaak me te laten zien en dan zien we wel wat er gebeurt”, gaat Boere verder. “Ambitieus ben ik zeker. Elke speler uit de Jupiler League zal ooit die stap willen maken en zijn club als een springplank zien. Ik denk er ook zo over, daar ben ik eerlijk in. Het verhaal dat de voorzitter in de media heeft aangegeven dat hij de optie in het aflopende contract gaat lichten is aan mij voorbijgegaan. Ik heb er met hem nog niet over gesproken. Dat moment zal vast wel ergens begin volgend jaar komen denk ik. Voor mij is het belangrijk dat ik fit blijf en minuten ga maken, dat was ook een van de redenen waarom ik afgelopen een contract tekende bij FC Oss. Het gevoel was goed en het is nog altijd goed.”

Blijven knokken

Na moeizame periode bij zijn vorige werkgevers is Boere altijd positief gebleven. “Ik was misschien weleens onrustig in de kop, maar ik ben altijd blijven knokken. Ik heb geleerd dat je de kop niet moet laten hangen en je niet moet neerleggen bij datgene wat er is gebeurd. Nee, je moet altijd volle bak in jezelf blijven geloven. Dat heb ik altijd gedaan. Dat pakt in dit seizoen goed uit. Keep Trust!”

Henk Veerman blijft strijden: ‘Hopen dat dat moment een keer komt’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

In februari 2015 tekende Henk Veerman een contract voor 2,5 jaar bij sc Heerenveen. Een verrassende stap, die eigenlijk niemand had zien aankomen, want een jaar ervoor zou de nuchtere Volendammer gaan tekenen bij FC Lienden, omdat FC Volendam niet met hem door wilde. Vier doelpunten in tien minuten tijd in de thuiswedstrijd tegen Achilles’29 veranderde de zaken. Veerman mocht blijven en verlengde zijn contract bij het Andere Oranje.

Een beter voorbeeld van het opportunisme in de voetballerij is niet te vinden. “Je bent zo goed als je laatste wedstrijd. En die dag was ik erg goed”, laat Henk weten. “Het ging snel met Henk. Na het vertrek van Robert Mühren naar AZ werd hij een vaste kracht in de hoofdmacht. Hij scoorde veel goals voor Volendam, hetgeen hem een transfer naar Heerenveen opleverde.

Heerenveen

“Ik was dolblij met deze kans. Ik hoopte dat ik hier basisspeler zou gaan worden en belangrijk te zijn voor de ploeg. Dat laatste ben ik af en toe, basisspeler ben ik nog niet. Daar wordt aan gewerkt”, glimlacht de spits. “Gelukkig kon ik vorige week tegen Vitesse belangrijk zijn voor de ploeg. Het zou eigenlijk vaker moeten gebeuren. Wat ik daaraan ga doen? Nog meer mijn best doen en hopen dat dat moment een keer komt.”

Beter maken

“De trainers zijn veel met mij bezig om mij nog beter te maken”, zegt Veerman in gesprek met TjerkstraMedia. “Met name het meevoetballen kan beter. Het gaat de goede kant op. Het is niet zo dat ik het helemaal niet kan. Sinds ik hier speel is alles enorm verbeterd, sowieso het afwerken en het opduiken voor de goal. Ik vind dat ik goede stappen heb gemaakt in de twee jaar dat ik bij sc Heerenveen speel.”

“De trainer heeft een bepaalde manier van voetballen en daar moet ik in mee”, vervolgt Henk zijn verhaal. “Daar hoort ook het meeverdedigen bij.” Een spits wordt afgerekend op doelpunten en verdedigen doe je met zijn allen. “Dat is waar wat je zegt, maar de trainer vindt dat nodig en wil dat ik op deze manier ga spelen. Natuurlijk tellen uiteindelijk de doelpunten, maar de trainer is de baas. Hij wil graag dat de we meevoetballen en onze defensieve taken uitvoeren.”

Gelijk

Het meeverdedigen kan, door het meehelpen bij standaardsituaties van de tegenstander, betekenen dat je af en toe net te laat in de zestienmeter komt, jouw domein. “Ik voer in principe uit wat de trainer aangeeft, alles in het belang van het team”, zegt Henk. “We staan er momenteel goed voor. Als de resultaten goed zijn, dan heeft de trainer altijd gelijk. Het feit is wel zo, dat ik hier ook weer van leer. Om een goede spits te zijn moet je naar mijn idee meerdere varianten van speltypes kunnen beheersen.”

Diep steken

Veerman heeft snelheid. Je kunt hem wegsteken. “Die afspraak heb ik ook gemaakt met Sam Larsson. Als hij van links naar binnen komt, probeert hij me diep te steken achter de defensie van de tegenstander. Het doelpunt tegen Vitesse is daar een goed voorbeeld van. Het is wel jammer dat ik nu minder met Sam samenspeel.”

Goed gevoel

Veerman heeft een aflopend contract. Hij blijft graag bij sc Heerenveen. “Het gevoel bij de club en de supporters is erg goed. Ik ben heel blij dat ik hier heb kunnen tekenen, ben topfit, maar over het wel of niet verlengen heb ik eerlijk gezegd nog niet over nagedacht. Het ligt ook bij de club zelf. Zij moeten gaan aangeven wat ze met mij willen. Er zit een optie in mijn contract, dus zeg het maar. Mijn zaakwaarnemer zal spoedig het gesprek aangaan en dan zien we het wel. Ik blijf strijden voor die basisplaats. Ik ben hier nog niet uitgeleerd.”

Mohamed Betti gaat tot medio 2019 tekenen bij FC Volendam

Video: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Een aantal formaliteiten moeten nog plaatsvinden, en daarom is het nog niet helemaal officieel, maar Mohamed Betti gaat een contract tot medio 2019 tekenen bij FC Volendam. Dat vertelde de rechtsachter van FC Volendam vrijdagavond na de 3-0 thuiszege tegen Fortuna Sittard voor de camera van TjerkstraMedia.

Op 19 november jl. liet technisch manager Misha Salden weten dat Betti een aanbieding in beraad had. Binnenkort zal de definitieve klap met de hamer worden gegeven.

Laatbloeier Torino Hunte ontwikkelt zich stormachtig bij VVV-Venlo: ‘Het is elke dag genieten’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Glenn Bremmers

Hij komt van ver en heeft vele wegen moeten bewandelen voordat hij zijn uiteindelijke doel vond: Spelen in het betaalde voetbal. De 25-jarige Torino Hunte, uitkomend voor VVV-Venlo, kreeg pas op zijn tweeëntwintigste de kans om het te laten zien als profvoetballer. Hij greep die met beide handen aan. “Heel stevig”, laat de vleugelspeler lachend weten in gesprek met TjerkstraMedia.

Genieten

“Het is elke dag genieten. En nog altijd heb ik geen flauw idee waar mijn plafond ligt”, begint Hunte. “Het feit dat ik mag trainen en spelen op dit niveau maakt mij een gelukkig mens. Het is genieten, maar ook keihard werken, maar dat geeft niet, want ik wil zo hoog mogelijk spelen.”

Avonturen

Hunte, vleugelaanvaller van beroep en student HBO Topsportmanagement bedrijfskunde, heeft de nodige avonturen moeten overwinnen, alvorens hij terecht kwam, waar hij thuishoort. “Op jonge leeftijd kreeg ik de kans bij een BVO. Bij RKC Waalwijk C1 mocht ik het proberen. Na een goed jaar, zou ik de stap maken naar de B’s. Maar omdat ik veel last had van groeipijnen werd het niet wat ik graag zou willen. Als ik wilde spelen dan moest ik minimaal een half uur warmlopen om op ‘normale krachten’ te zijn, zeg maar. Toen ook nog eens de B1 en de B2 van RKC werden samengevoegd en de helft van de jongens moest afvallen was dat niet positief. Ook ik moest vertrekken.”

“Ik verruilde RKC voor RKTVV uit Tilburg”, vertelt Hunte verder. “Ik heb er twee jaar met veel plezier gespeeld. Daarna stapte ik over naar SV Triborgh. Ik was zestien jaar en speelde als eerstejaars A al in het eerste team. Ze speelden in de Hoofdklasse. In 2008 trok ik naar Willem II. Ik speelde een jaar in de A1. Ik speelde niet alles, maar het ging best redelijk. Ik zou het jaar er op de overstap moeten maken naar het beloftenteam van Willem II, maar die werd opgeheven. De club ging alleen door met contractspelers en opnieuw werd de deur voor mijn neus dichtgeslagen.”

“Het was zuur, maar het is niet anders”, zegt Hunte. “Je moet door. Ik wilde graag blijven spelen. Via T.S.V. Longa, kwam ik terecht bij Oss’20. Bij die club kreeg ik het plezier terug. Mijn familie woonde op loopafstand en dat heeft er zeker aan bijgedragen dat ik het plezier en vooral de hoop in het spelen van profvoetbal terugkreeg. In 2012 kwam ik Jürgen Dirkx tegen. Hij zag het in mij zitten en vroeg of ik interesse had om bij V.V. UNA te komen voetballen. Ik wilde wel, maar gaf wel aan dat ik snel hogerop wilde. We werden in dat seizoen kampioen en promoveerden naar de Topklasse. Ik kon in die periode de overstap maken naar een BVO. FC Eindhoven, FC Den Bosch en De Graafschap toonden belangstelling, maar ik koos voor FC Eindhoven, omdat er sprake was dat Dirkx hoofdtrainer daar zou worden. Helaas ging dat niet door, maar ik maakte wel de overstap naar de Aalsterweg.”

FC Eindhoven

De buitenspeler was in de eerste acht competitiewedstrijden van FC Eindhoven niet inzetbaar. “Ik was de eerste speler die de club in die zomer contracteerde, maar was de laatste die men had ingeschreven. Echter die inschrijving was te laat, of het een of meerdere dagen te laat was, weet ik niet meer, maar de club was te laat en daarom was ik niet speelgerechtigd bij de start van de competitie. Ik heb in Eindhoven, in de twee seizoenen, toch nog wel wat mogen spelen, maar meestal als invaller,” laat Hunte weten.

Afzien

Het profvoetbal viel Hunte zwaar. “Het was in het begin vreselijk afzien”, geeft de aanvaller aan. “Ik heb enorm moeten wennen aan het meerdere keren trainen per dag, het alles moeten geven tijdens die trainingen, ook wel trainingsintensiteit genoemd. De toenmalige hoofdtrainer Jean-Paul de Jong had er alle begrip voor. Hij voelde mijn situatie goed aan en haalde me af en toe uit de training, want ook hij wist dat ik niet elke training honderd procent kon geven. Gelukkig werd ik in de loop van tijd alsmaar sterker en beter en heb ik me middels stabiliteitsoefeningen en extra oefeningen kunnen opwerken naar een beter niveau, mede dankzij Toine een fysiotherapeut van de club.”

VVV-Venlo

Via een voorbereiding bij SC Cambuur kwam Torino uiteindelijk terecht in Noord-Limburg, bij VVV-Venlo. “Ik weet nog goed dat Maurice Steijn, hoofdtrainer van VVV-Venlo, in het begin weleens dolde over de beginperiode van mij bij FC Eindhoven. Het was grappig, maar die beginperiode bij FC Eindhoven heb ik achter me gelaten. Ik wil vooruit blijven kijken. Ik weet dat ik stappen maak in mijn ontwikkeling. Bij VVV-Venlo werk ik met een personal trainer. Hij zegt mij wat ik moet doen na de trainingen en wedstrijden. Wat moet ik eten en wat het beste is voor mijn herstel.”

Ontwikkelen

Hunte laat wekelijks zien dat hij van waarde is voor VVV-Venlo. “Ik kan en mag niet klagen”, lacht Hunte, die op vrije dagen graag bij zijn vriendin in Amsterdam verblijft. “Ik voel me superfit en heb al veel wedstrijden kunnen en mogen spelen voor de club. Ik ben in de meeste wedstrijden gestart en ben alleen maar bezig met ontwikkelen. De prestaties als team zijn ook goed. We staan momenteel eerste in de Jupiler League. Het is heel erg lekker spelen met deze selectie.”

Team

De kracht van VVV-Venlo zit volgens Hunte in het ‘team’. “We zijn echt een team”, legt de vleugelflitser uit. “We weten wat we van elkaar kunnen verwachten. Met name in de grote wedstrijden laten we dat zien. We kunnen bijna nooit verrast worden. Vorig jaar ging het tegen de wat grotere clubs goed, maar morsten we punten tegen, de met alle respect, kleinere clubs. De doelstelling voor dit seizoen was om dat dit seizoen beter te doen, maar om onverklaarbare redenen speelt dat euvel ons ook in dit seizoen parten.”

Beetje geluk

Tegen Jong PSV (1-2 verlies), FC Volendam (0-1 nederlaag) en Helmond Sport (2-1 verlies) speelden de Venlonaren een prima wedstrijd, maar de punten gingen naar de tegenstander. “Tegen Jong PSV hadden we meer dan zeventig procent balbezit, creëerden de meeste kansen, maar de twee kansen die zij kregen schoten ze binnen. Ook tegen Volendam kregen we genoeg mogelijkheden, maar de doelman en het houtwerk hield een treffer voor ons tegen. We missen mogelijk ook af en toe net dat beetje geluk.” Toch blijven jullie met NAC Breda een grote kanshebber voor de titel. “Gelet op de basis en de reservebank gaan we zeker meedoen om de bovenste plekken, maar vlak NAC niet uit. Ook zij hebben een sterke ploeg,” aldus Hunte.

Tegenstander

Vorig seizoen had VVV-Venlo de topscorer in huis met Ralf Seuntjens en troffen andere spelers ook vaak doel. Dit seizoen staan er geen VVV-spelers in de topscorerslijst. “In de competitie heb ik er drie gescoord en in de beker twee, maar inderdaad voor de voorhoede die we hebben is het te weinig”, zegt Hunte. “Dat we minder scoren ligt ook aan de tegenstander. Het is niet zo dat we niets creëren. We krijgen voldoende mogelijkheden, maar je hebt gewoonweg ook te maken met tegenstand. Teams stellen zich in op ons spel. Gelet op het vorige seizoen nemen we dit seizoen veel meer initiatief in het voetballen. Vorig jaar zakten we iets meer in, maar dit seizoen willen we door goed, attractief voetbal de tegenstander verrassen.” Hunte gaf nog geen assist. Hopelijk vind ik Ralf in de komende weken en na de winterstop meer en meer zodat hij weer met scherp kan schieten.”

Cambuur

Even terug in de tijd. Na de aflopende verbintenis bij FC Eindhoven stelde mijn zaakwaarnemer Carlos Barros voor aan te sluiten bij Jong Cambuur om fit te blijven en kansen af te dwingen voor het eerste van Cambuur. Moet eerlijk zijn dat ik daar wel over twijfelde maar realiseerde me dat ik me er niet te goed voor moest voelen. Dat past ook niet bij mij. Na een goed gesprek met Arne Slot ging ik er dan ook vol voor “Ik heb er mogen trainen en ben zelfs met de selectie op trainingskamp geweest in Oostenrijk. De toenmalige hoofdtrainer daar, Henk de Jong, gaf veel vertrouwen aan mij. Ik deed het daar best goed. De samenwerking met onder andere Bartholomew Ogbeche, Sander van der Streek en Etienne Reijnen ging heel behoorlijk. Het niveau was hoog, en ik werd als het ware meegezogen. Ik wist het uiterste eruit te halen”, zegt Hunte. “De club wilde me vastleggen, maar als amateurspeler kon ik weinig beginnen in Leeuwarden. Ik had geen buffer opgebouwd en hoe moest ik dan voor mezelf zorgen?”

Toen kwam VVV-Venlo met een aanbieding. “Het aanbod van VVV-Venlo was goed en mijn keuze was snel gemaakt”, geeft Hunte aan. “Cambuur probeerde me nog over te halen met een profcontract, maar ze waren ook eerlijk naar me toe. Ik zou beginnen als tweede of derde keuze, want naast mij zou er nog een buitenspeler gehaald worden (Xander Houtkoop, red). Daarnaast kwam Jergé Hoefdraad terug. Het zou moeilijk worden voor mij daar. Toen ik De Jong vertelde dat ik voor VVV-Venlo had gekozen, was hij begripvol.”

Interessant voor scouts

Bij VVV-Venlo gooit de rappe buitenspeler hoge ogen. Een aantal eredivisieclubs volgen de verrichtingen van Hunte op de voet. Torino maakt grote stappen in zijn ontwikkelingen. De aanvaller, die op de linker- en rechterflank uit de voeten kan, en in een 4-4-2 ook in de spits heeft een aflopend contract (weliswaar met optiejaar). Ook daarom kan hij interessant zijn voor ploegen die nog een snelle vleugelaanvaller zoeken.

Hunte: “Ik moet eerlijk bekennen dat ik me er niet zo mee bezig houdt, daar heb ik me zaakwaarnemer voor ik focus me met VVV Venlo op het behalen van promotie naar de Eredivisie. Het is altijd mijn ambitie geweest om uit te komen in de eredivisie. Vind het wel een zeer groot compliment als scouts me zouden volgen. Ik ben blijkbaar goed op weg om een eredivisiewaardige speler te worden, want dat is waar ik graag naar toe wil werken. Het zou mooi zijn voor VVV-Venlo om te promoveren naar de eredivisie, dat gun ik deze club en haar supporters. Ik wil de stijgende lijn doortrekken en er alles uithalen wat er in zit. Ik ben erg dankbaar dat ik alsnog op mijn tweeëntwintigste prof ben geworden. Ik ben positief ingesteld en ben er altijd in blijven geloven en ben niet vies van werken. Dat heeft mij gebracht naar waar ik nu ben.”

Joey Veerman, nuchter groeibriljantje van FC Volendam

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Wat goed is, komt snel. Zeventien jaren jong en dan al hoge ogen gooiend in de hoofdmacht van FC Volendam. Joey Veerman is zijn naam. Het kan voor de middenvelder niet snel genoeg gaan. “Het gaat erg lekker en voel me goed bij deze groep,” geeft Veerman aan in gesprek met TjerkstraMedia.

Veerman, een product van de jeugdopleiding van FC Volendam, stroomde dit seizoen door naar Jong FC Volendam, uitkomend in de Derde Divisie. In de voorbereiding speelde hij verschillende wedstrijden in het eerste elftal en liet hij zien wat hij in zijn mars heeft. In de uitwedstrijd tegen VVV-Venlo (9 augustus 2016) maakte Veerman zijn competitiedebuut. Hij moest de geblesseerde Kees Kwakman vervangen en deed dat met verve. Na afloop van die wedstrijd kwam naar buiten dat FC Volendam met Joey wilde verlengen.

Witte rook

De onderhandelingen duurden lang, er was een periode van stilte, maar op zondag 30 oktober 2016 kwam er witte rook uit het KRAS-Stadion. Veerman was mondeling akkoord gekomen met FC Volendam over een verbintenis tot medio 2020. “Het heeft lang geduurd, maar ik ben blij dat het eindelijk rond is”, zegt Joey. “We kwamen er in eerste instantie gewoon niet uit. Het aantal jaren was een punt van discussie. De club wilde vijf jaar, maar dat wilden wij niet. Niets ten nadele van FC Volendam, maar ik hoop binnen afzienbare tijd in de Eredivisie actief te zijn. Volgend jaar met FC Volendam, maar als ik twintig jaar of ouder ben wil ik er sowieso spelen of naar het een buitenlandse competitie. Daar ben ik heel eerlijk in.”

Minuten en meters maken

Veerman kan bij FC Volendam nog veel leren. “Ik weet niet of er in de afgelopen periode al belangstelling was voor mij, maar ik was sowieso na dit seizoen niet weggegaan bij FC Volendam. Het is nog veel te vroeg om elders te gaan spelen. Ik zit hier op mijn plek. We hebben een leuke groep. Hier wil ik veel minuten en meters maken.”

Droom

De middenvelder, die het liefst op de zes- of de achtpositie speelt, maakt al een aantal jaren deel uit van de jeugdopleiding van de FC. “Bij de B1 ben ik voor mijn gevoel stappen gaan maken in de Eredivisie. Ik ging scoren en was belangrijk met assists. Ook bij de A1 ging het goed als eerstejaars A-junior in de Eredivisie. Dit seizoen schoof ik door naar het tweede en later het eerste team. Die droom stond al langer op de planning”, lacht Veerman.

“Mijn doel voor de komende jaren bij FC Volendam is het spelen van veel wedstrijden in de Eredivisie. Ik weet dat de club daar op dit moment nog niet speelt, maar als je onze wedstrijden analyseert dan kom je wel snel tot de ontdekking dat we een van de best voetballende ploegen zijn in de Jupiler League. Samen met VVV-Venlo denk ik. We doen niet onder voor veel ploegen en daarom hoop ik dan we snel die stap hogerop kunnen maken,” aldus een ambitieuze Veerman.

Dan moeten de kansen wel worden benut. “Dat klopt zeker”, gaat Veerman verder. “In elke wedstrijd creëren wel zeker zes of zeven grote kansen, die er wel in moeten. Het zit af en toe tegen, maar ik maak me daar geen zorgen over. We moeten rustig zijn, positief blijven en blijven wachten op dat ene moment dat de bal wel goed valt.”

Naar voren

Wat zo mooi is aan het spel van Veerman is dat hij bijna elke bal naar voren spelen. “Ik houd niet van achteruit voetballen”, reageert Joey gelijk. “Dat ben ik, zolang ik maar geen balverlies lijd. Vier van de vijf ballen die ik vooruit speel komen aan. Af en toe wordt er geroepen dat ik op balbezit moet spelen, maar dan wel op mijn manier denk ik dan. Ik ga dat niet veranderen. Het zit vanaf jongs af en aan in mijn systeem. Ik ben een liefhebber van het spelletje. Laat dat maar lekker zo blijven. Ik geniet van elke minuut dat ik mag spelen.”

Kritisch

Veerman, een groeibriljant, blijft kritisch naar zichzelf blijft kijken. “In defensief opzicht kan het beter. Het zit misschien niet helemaal in me, maar ik moet iets meer een balafpakker worden. Als linker- en rechtermiddenvelder, de positie waar ik het meeste rendeer, kan dat nodig zijn.” Joey kan ook uit de voeten op ‘tien’. “Ik kan daar spelen, maar daar ligt niet echt mijn hart. Als een tienspeler moet je iets meer ‘loper’ zijn.”

VVV-Venlo bindt talentvolle Vito van Crooy

Foto: Glenn Bremmers

Vito van Crooy blijft trouw aan VVV-Venlo. De twintigjarige talentvolle aanvaller heeft zijn contract tussentijds verlengd met drie jaar tot en met 2019. Dat heeft directeur Marco Bogers Omroep Venlo laten weten.

“Vito heeft een hele mooie ontwikkeling doorgemaakt. Hij is een speler die nog heel veel potentie en doorgroei mogelijkheden heeft en dat laat hij vaak zien”, zei Bogers.

Van Crooy, jeugdinternational, debuteerde in het seizoen 2013-2014 voor VVV-Venlo.

FC Volendam meldt mondeling akkoord met Joey Veerman

Joey Veerman gaat zijn contract met FC Volendam met vier jaar verlengen. Het bestuur van FC Volendam kwam zaterdag tot een mondeling akkoord over een overeenkomst tot medio 2020 met de zeventienjarige middenvelder.

Na het gewonnen uitduel met MVV (1-2 winst) van afgelopen vrijdag liet Veerman nog weten dat hij een vijfjarig contract naast zich neer had gelegd. Misha Salden liet TjerkstraMedia op zondag weten zeer content te zijn met de nieuwe verbintenis voor Veerman.

Veerman debuteerde op 9 september in de uitwedstrijd tegen VVV-Venlo (0-1 winst) in het eerste elftal. Na VVV speelde Veerman nog meerdere keren in de hoofdmacht. Veerman wordt gezien als een van de grootste talenten uit de jeugdopleiding van het ‘Andere Oranje’.

Liban Abdulahi, dynamisch, technisch en creatief brein op middenveld SC Telstar

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: 1963-Pictures

SC Telstar gooit hoge ogen in de Jupiler League. De ploeg uit Velsen-Zuid behaalde reeds achttien punten uit elf gespeelde wedstrijden. De club staat daarmee op een gedeelde zevende positie (tezamen met RKC Waalwijk, FC Volendam en FC Emmen). Een play-offplek ligt in het verschiet. Liban Abdulahi, een van de creatieve breinen op het middenveld van de eerstedivisionist blijft kalm. Hij blijft met beide voeten op de grond staan.

Goed als team

“Het gaat goed met ons, we mogen niet klagen. Als team spelen we goed, we staan ook goed als team en geven daardoor weinig kansen weg en zelf creëren we in de omschakeling voldoende, maar er is en blijft altijd ruimte voor verbetering,” laat Liban weten in gesprek met TjerkstraMedia.

Veel minuten

Liban, die eerder uitkwam voor SV Hoofddorp, HFC Haarlem, Ajax, Zeeburgia, FC Groningen en FC Volendam, maakt, sinds hij bij Telstar is, stappen in zijn ontwikkeling. “Ik ben heel blij dat ik dit seizoen al veel heb mogen spelen. Dat is top. Dit is eigenlijk pas mijn eerste seizoen waarin ik veel minuten maak. Een samenloop van omstandigheden, blessures en pech hebben ervoor gezorgd dat ik bij die andere clubs niet veel aan spelen toe kwam.”

“Bij FC Volendam raakte ik kort voordat de competitie begon geblesseerd”, vertelt Abdulahi. “Ik brak mijn middenvoetsbeentje. Kort nadat ik fit geworden was sloeg het noodlot opnieuw toe. Ik kreeg er weer een scheurtje in. Ik heb langer dan een half jaar niet kunnen spelen. Het jaar daarna kwam ik niet in de plannen voor. Een echte kans kreeg ik niet helaas, maar ik was ook niet helemaal fit hoor. Het is jammer dat ik me bij Volendam nooit heb kunnen laten zien.”

Ontwikkelen

Bij Telstar zit Abdulahi helemaal op zijn plek. “Ik ben blij dat ik hier ben en me goed kan ontwikkelen. Ik mocht hier vorig jaar op amateurbasis aansluiten, en heb laten zien dat ik het niveau prima aankan”, vertelt hij. “De club heeft dat beloond met een eenjarig contract met optiejaar. Een stapje hogerop zou een mogelijke vervolgstap kunnen zijn. Het duurde misschien vrij lang dat het nieuws naar buiten kwam dat ik een contract kreeg en dat ik mijn handtekening zette, maar we waren ergens in de voorbereiding van dit seizoen al akkoord met elkaar.”

Dynamisch

Liban is wat je noemt een dynamische middenvelder. “Ik ben een echte middenvelder, speel het liefst in een offensieve rol (op tien), maar kan ook controlerend spelen. Mijn spel is dynamisch. Ik ben veel in beweging (diepgang) en kan het spel goed lezen. Daarnaast probeer ik mijn taken altijd zo goed mogelijk uit te voeren. Ik ben ook een speler die creativiteit en voetballend vermogen toevoegt aan de ploeg.”

Afspraken nakomen

De twintigjarige Abdulahi is een speler die altijd zijn afspraken na wil komen als hij speelt of in mag vallen, zo laat hij weten tijdens het interview. “Als middenvelder moet ik vast en zuinig op de bal zijn. Daar waar het kan probeer ik in de omschakeling diepte te maken. Ook het creëren van kansen behoren toe aan een aanvallende middenvelder. In defensief opzicht moet je natuurlijk ook altijd je mannetje staan.”

Ruimte voor verbetering

Abdulahi wil naast goed spel en uitvoeren van taken nog belangrijker zijn voor zijn team. “Met drie assists, één doelpunt in de beker en één goal in de competitie gaat het op zich best goed, maar ik weet dat ik nog meer kan. Tevreden kan ik nooit zijn, want ook in dit proces zit veel ruimte voor verbetering.”

Goede mix

De selectie van SC Telstar bestaat uit jongere en wat oudere spelers. “Een goede mix”, vind Abdulahi. “Ik kan met alle spelers prima overweg en leer veel van de jongens. Van de wat ervaren spelers leer je bijvoorbeeld hoe je moet handelen op bepaalde momenten, de rust moet bewaren en je niet gek moet laten maken bij zaken waarop je geen invloed hebt.”

Vertrouwen

Telstar gaat een mooi seizoen tegemoet. “Als je wint dan geeft dat vertrouwen, zegt Liban. “We zijn absoluut op de goede weg en zijn na een moeizame start van de competitie weer verder met de speelwijze. Ik ben ervan overtuigd dat we nog heel veel mooie dingen kunnen laten zien in de komende maanden.”

Concurrentie

De laatste wedstrijden is Abdulahi niet zeker van een basisplaats. “Tegen FC Den Bosch en NAC Breda moest ik op de bank plaatsnemen. De trainer koos op dat moment voor andere spelers”, zegt hij. “Naoyuki Yamazaki, ook wel ‘Yuki’ genoemd en Orhan Džepar krijgen momenteel de voorkeur. Dat is de keuze van de trainer. Het is jammer voor mij, maar concurrentie is nooit slecht. Uiteindelijk wil je wel spelen, maar op dit moment maak ik me daar nog niet druk om. Meer dan mijn best kan ik niet doen.”

Alessandro Ciranni: ‘Het woordje opgeven staat niet in mijn woordenboek’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

MVV Maastricht heeft al een aantal seizoenen veel succes met het binnenhalen van jonge getalenteerde spelers van het Belgische KRC Genk. De samenwerking, die officieel in juni 2014 ontstond, tussen beide verenigingen werpt zeer verdienstelijk zijn vruchten af. Waar, helaas voor de Maastrichtenaren, Stef Peeters (Sint-Truiden, red.) en Jordy Croux (Willem II, red.) het afgelopen zomer hogerop zochten, daar komen dit seizoen andere spelers bovendrijven. Alessandro Ciranni is zo’n speler. De Belgische allround-speler met Italiaanse en Nederlandse roots, maakt naam en faam bij de sterrenclub uit Mestreech. Hij kwam in januari 2016 op huurbasis naar MVV.

Omweg

Cira, zoals de rechtsachter bij Us-Mvv’ke ook wel wordt genoemd, ontwikkelt zich stormachtig. Hij is dan ook heel tevreden met de stap die hij in januari 2016 nam. “Ik voel me heel goed bij MVV”, vertelt hij in gesprek met TjerkstraMedia. “Ik ben heel blij dat ik de stap naar Nederland genomen heb. Ik kwam vorig jaar bij de eerste ploeg van Genk en wilde er ook echt voor gaan, maar in de winterstop zag ik dat het niet helemaal werkte. Ik voelde dat ik een omweg moest gaan maken. Ik was op dat moment misschien te jong om speelminuten te maken in de hoofdmacht van Genk. Met twee sterke rechtsachters voor me had het weinig kans van slagen. Helaas pech voor mij. Ik mocht bij Genk wel plaatsnemen op de reservebank en uitkomen voor het belofteteam.”

Goede keuze

De keuze van Ciranni pakte goed uit. “Ik heb in die huurperiode veel mogen spelen. Twaalf keer kwam ik uit voor MVV. Helaas kreeg ik ook last van een schouderblessure, waardoor ik even niet kon spelen, maar al met al mag ik niet klagen.” Op 24 mei van dit jaar tekende Alessandro een contract tot medio 2018 bij de Limburgse formatie.

Smaak te pakken

“Ik heb echt de smaak te pakken van het leven hier in Maastricht”, zegt Ciranni. “Het is een goede en mooie stap voor me geweest. Ik voel me hier echt op mijn plek en merk dat ik de laatste tijd ook meer hier in Maastricht ben dan thuis. Dat was voorheen nooit zo. We zijn een hechte ploeg. We zijn eigenlijk vrienden van elkaar geworden en willen voor elkaar door het vuur gaan. Dat voelt prettig. Ik hoop dat die hechte band aan het einde van het seizoen ergens toe leidt, promotie bijvoorbeeld.”

Iets meer geluk

MVV bezet momenteel de vijfde positie in de Jupiler League. “Ik weet dat we het de laatste seizoenen goed gedaan hebben in de competitie, maar we hebben net niet die laatste stap kunnen maken. Vorig jaar kwamen we ver in de nacompetitie, maar kwamen we net tekort (De Graafschap was over twee duels te sterk, red.). Ik heb het gevoel dat we er dit seizoen beter op staan. Met wat meer geluk hadden we hoger kunnen staan”, laat Ciranni weten. “Tegen Helmond Sport speelden we een prima wedstrijd, maar maakten wij nog 2-2 op het einde, echter we verdienden om te winnen. VVV-Venlo scoorde in de slotfase nog 1-2 en tegen Almere City FC liep het even wat minder (2-1 verlies, red.). We zijn, naar mijn idee, een stabiele ploeg en kunnen best voor een verassing gaan zorgen als we in alle perioden een constant niveau halen.”

Rechtsachter

Ciranni kan op veel posities uit de voeten, maar gelukkig, zo laat hij weten, speelt de speler met voldoende technische bagage op ‘zijn’ positie. “Ik speel het liefste als rechtsachter, maar ik heb in de jeugdopleiding van Genk op bijna alle posities mogen spelen en ben daardoor multifunctioneel inzetbaar. Als rechtsachter probeer ik daar waar ik kan aanvallend mijn steentje bij te dragen aan het spel en wil ik belangrijk zijn. In balbezit ben ik sterk, geleerd in Genk, want daar worden al die technische vaardigheden je met de paplepel ingegoten. Daarnaast houd ik me aan mijn taken in balverlies en geef ik alles wat ik in me heb.”

Compenseren

Er wordt wel gezegd en geschreven dat een links- of rechtsback over de nodige ‘body’ en lengte moet beschikken. “Ik weet wat je bedoeld en die opmerking is ook wel tegen mij gemaakt”, geeft Alessandro aan. “Ik heb misschien mijn lengte (1m72) niet mee, maar ik kan dat compenseren met mijn fysiek en met mijn technische en tactisch vermogen. Daarnaast heb ik bij MVV altijd ‘Kuup’ naast me. Hij (Nick Kuipers, red.) kopt alle ballen voor me weg en ik ben er dan voor de tweede bal.”

Ciranni gaat verder: “De laatste jaren gaat het met mijn fysiek steeds beter. Ik voel me steeds sterker worden op mijn benen, wat natuurlijk erg belangrijk is bij bijvoorbeeld een-tegen-een-duels. Buiten de club om ben ik ook nog bezig met mijn lijf. Het extra (kracht)trainen is goed voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Door fysieker te trainen kan ik me ook defensief beter maken, meten en me onderscheiden.”

Veel meters

Met Joeri Schroijen op links en Alessandro op rechts hebben de ‘Sterrendragers’ veel aanvallend en dreigend vermogen op de vleugels. “Wij zijn allebei spelers die veel meters maken in een wedstrijd. Daar waar het kan willen we offensief zo goed mogelijk voor de dag komen”, zegt Ciranni. “Joeri is de laatste weken goed op dreef met het maken van doelpunten. Ik blijf daarin iets achter, maar de vrije trap tegen NAC maakt dat voor mij wel goed. Ik hoop dat ik binnenkort weer eens een vrije trap binnen kan trappen.”

Vertrouwen

Ciranni is blij met het vertrouwen die hij krijgt van zijn trainer (Ron Elsen, red.) en de technische staf. “Ik ben heel content met de speelminuten en het vertrouwen wat de trainer en zijn staf heeft in mij. Ik denk dat vertrouwen een belangrijk issue kan zijn voor een speler. Bij mij speelt het zeker. Dat geeft je een bepaalde motivatie om door te gaan”, legt Alessandro uit. “De trainer heeft een groot aandeel in het feit dat het team goed voor de dag komt. Hij praat veel met de groep en houdt de ploeg ook samen. In de interlandperiode hebben we een teamactiviteit gedaan. Dat was leuk en gezellig. Dat vormt een band, een geheel, eigenlijk een vriendenploeg. Dat maakt het keiharde werken alleen maar nog prettiger.”

Ultieme droom

Alessandro beschikt over drie nationaliteiten. Zijn vader komt van Sicilië. Zijn moeder is Nederlandse en hijzelf kwam ter wereld in België. In theorie kan Ciranni voor al die drie landen uitkomen. “Dat kan, maar daar wil ik nog even niet over nadenken”, glimlacht Ciranni. “Ik heb in de Belgische jeugdelftallen gespeeld, maar spelen in Italië, voor een club of voor de ‘Azzurri’ zou mooi zijn, laat hij ontglippen.

AC Milan is zijn ultieme droomclub. “AC Milan volg ik vanaf jongs af aan, het is de absolute droom voor mij, maar ik focus me eerst op MVV. Bij deze club wil ik minuten maken, presteren en constant worden. Of daarna de Eredivisie komt of een andere competitie, dat zien we dan wel.” Opmerkelijk is wel dat Dani Alves zijn idool is. “Die komt uit voor aartsrivaal Juventus. Erg jammer,” aldus een zuchtende Ciranni.

Lovende woorden

De rechtsachter, die altijd met zijn hart de wedstrijden speelt voor zijn club en het woord ‘opgeven’ niet in zijn woordenboek heeft staan, heeft als slot van het interview lovende woorden over voor de supporters van MVV. “De sfeer in het stadion bij thuiswedstrijden is fantastisch en onbeschrijfelijk”, zegt Ciranni. “Ook het feit dat er altijd veel fans mee gaan naar uitwedstrijden vind ik schitterend. Het geeft mij een heel warm gevoel bij de club en de stad. Ik ben blij en trots dat ik voor MVV Maastricht mag uitkomen.”

Lars Nieuwpoort wil zich onderscheiden: ‘Zal er dan ook alles aan blijven doen’

Het mag eigenlijk een klein wonder heten dat Lars Nieuwpoort nog altijd onder contract staat bij Almere City FC. De 21-jarige verdediger, in november 2013 debuterend in de hoofdmacht van die club, mag zich met verve een sterkhouder noemen. Afgelopen zomer was er interesse in Nieuwpoort, maar hij koos voor het juiste gevoel bij Almere City. “Er was belangstelling voor me, maar het was niet concreet genoeg. Wie weet wat er na dit seizoen nog gaat gebeuren. Mijn contract loopt na dit seizoen af,” laat de verdediger weten.

Goede weg

Een slechte start, vorig jaar, in de competitie, werd door de selectie van Almere City FC voortreffelijk afgerond met een periodetitel en halve finalewedstrijden tegen Willem II in de nacompetitie. Nieuwpoort was een constante factor in de achterhoede. “Ik heb vorig seizoen alles mogen en kunnen spelen en heb het voor mijn gevoel goed gedaan. De belangstelling die daaruit voortkwam en de contractverlenging bij Almere City is iets dat aangeeft dat je op de goede weg bent. Een blijk van waardering.”

Even slikken

Nieuwpoort begon dit seizoen niet als basisspeler. “Dat klopt”, zegt Nieuwpoort in gesprek met TjerkstraMedia. “Dat heb ik even als moeilijk ervaren. Na een goed seizoen, dacht ik, wat krediet opgebouwd te hebben, maar helaas zag de trainer (Jack de Gier, red.) dit anders. Ik was volgens de trainer in de voorbereiding niet honderd procent fit. Damon Mirani kreeg de kans. Dat was even balen voor mij. Door een botkneuzing van me knie, na een botsing met Javier Vet, heb ik in de voorbereiding op het nieuwe seizoen een kleine drie weken niet helemaal voluit kunnen trainen, maar in de weken voorafgaand aan de competitie was ik weer fit. Dat de trainer voor Mirani koos, is zijn goed recht, maar voor mij was het even slikken.”

Op ‘vijf’

“Gelukkig speel ik nu weer”, vertelt Nieuwpoort. “Weliswaar op de linksbackpositie, maar dat maakt niet uit. Het belangrijkste voor mij is dat ik speelminuten maak en mij blijf doorontwikkelen. Ik speel nog altijd het liefste op ‘vier’ (links in het centrum), maar op ‘vijf’ gaat het ook lekker. Je kunt je vaak iets meer onderscheiden in aanvallend opzicht (bijvoorbeeld door een voorzet, assist of doelpunt). Ik moet doorgaan zoals ik nu bezig ben. Ik zit lekker in mijn vel. De positieve reacties vanaf de tribune geven mij een goed gevoel.”

Niet gelukt bij AZ

De positie als linksachter is voor Lars niet vreemd. “In de jeugd van AZ heb ik veel op die positie gestaan, maar ik ben door AZ gescout en gehaald als linkshalf. Dat was bij de C1. Al snel trok ik naar de linksachter positie. Tot de A-junioren heb ik bij AZ mogen spelen, maar toen was het wel zo’n beetje voor mij klaar”, zegt Nieuwpoort. “Ik heb geknokt voor wat ik waard was en heb er alles uitgehaald wat ik in me had om bij AZ te slagen, maar helaas is het me bij die, voor mij toch wel ‘koele’ club, niet gelukt. Ik was er na een bepaald seizoen zo klaar mee, dat ik me sporttas heb ingeleverd en ben gewoon weggegaan.”

Fred Grim

Nieuwpoort dacht zelfs aan stoppen. “Dat heeft zeker door mijn hoofd gespookt”, zegt de in Den Helder geboren, maar in Alkmaar en Beverwijk opgegroeide verdediger. “Gelukkig zag Fred Grim het licht in mij. Hij vroeg me of ik mee wilde trainen met Almere City FC. Zijn zoon, Mike, speelde in die periode ook bij AZ. Grim kwam regelmatig kijken bij trainingen, zodoende kende hij mij. Hij zag in mij een centrale verdediger.”

Andere koek

Bij Almere City was het voor Nieuwpoort wel even andere koek, zoals hij dat zelf verwoord. “De Jupiler League is toch heel wat anders dan jeugdvoetbal”, zegt Lars. “Het is bikkelen en zorgen dat je overeind blijft staan. Dat is in de afgelopen jaren goed gelukt. Ik ben mannelijker geworden, ben slimmer geworden en rustiger in mijn hoofd. Ik was vroeger redelijk nerveus voor een wedstrijd, maar dat is nu helemaal weg. Ik heb positieve stappen gemaakt in de jaren dat ik bij Almere City heb mogen spelen.”

Logische stap

Nieuwpoort hoopt binnen afzienbare tijd die stappen ook te kunnen maken in andere competitie, Eredivisie of buitenland. “De Eredivisie zou voor mij een logische stap kunnen zijn, maar dat zal in dit seizoen moeten blijken”, zegt de verdediger. “Ik moet dit seizoen laten zien dat ik er klaar voor ben, want je bent zo goed als je laatste wedstrijd. Als ik nog wat slimmer anticipeer op voorzetten vanaf de zijkanten, door goed positie te kiezen, dan maak ik een kans.”

“Ik weet wat ik er de afgelopen jaren voor heb gedaan om het betaalde voetbal te bereiken”, gaat Nieuwpoort verder. “Ik zal er dan ook alles aan blijven doen om de stap naar een hoger niveau te maken. Na een dag van een of twee keer trainen zoek ik graag nog even het krachthonk op en heb ik, naast Almere City, ook een sportmasseuse die me los houdt. Naast het voetbal, probeer ik goed mijn rust te pakken door te relaxen. Het relaxen doe ik door af en toe met de motor even naar het strand te rijden. Even lekker uitwaaien en genieten.”

Onderscheiden

De technisch vaardige linksbenige Nieuwpoort, die ook over snelheid en opbouwende kwaliteiten beschikt, wil zich blijven onderscheiden. “Met mijn snelheid kan ik bepaalde situaties in mijn rug corrigeren. Daarnaast probeer me tijdens de wedstrijd met goede offensieve of defensieve acties te onderscheiden. Ik verschil daar zeker in met mijn broer Sven die bij De Graafschap speelt en daar zeer gewaardeerd wordt. Ik zou nog graag een keer met hem willen samenspelen.”

Mijn vader zegt weleens: ‘Sven is een goede speler, die vanuit zijn taak speelt en minder risico neemt. Jij, Lars, die ook de taken goed wil uitvoeren, bent toch meer een opvallende speler. Hij zegt dat goed. Als voetballer kun je voor een ‘zes’ gaan, maar een ‘zeven of acht’ is beter. Het geeft misschien ook wel aan waarom de trainer momenteel kiest voor Damon als centrumverdediger. Hij is een echte verdediger, terwijl ik meer een technische verdediger ben.”

FC Utrecht

Stiekem hoopt Lars dat hij ooit uit mag komen voor FC Utrecht. “Dat zou super zijn”, lacht hij. “Dat is vanaf kinds af aan mijn club. Mijn vader nam me vroeger mee naar Stadion Galgenwaard. De sfeer in het stadion, de club, alles er omheen maakt het tot een mooie club. Het wil echter niet zeggen dat ik andere club afsla hoor. Ik sta voor alles open. We gaan zien wat de toekomst me zal brengen.”

Donny van Iperen, een intelligente centrumverdediger die ervaring wil kweken

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: 1963-Pictures

Harde werker, talentvol, intelligent en leider. Dat zijn woorden die behoren bij een jonge centrumverdediger, die uit het goede hout gesneden is. SC Telstar beschikt over zo’n speler. We hebben het natuurlijk over Donny van Iperen, 21 jaren jong. De uit Sint Pancras afkomstige verdediger heeft veel in zijn mars en dat wil hij graag laten zien. Donny kwam afgelopen zomer over van SC Cambuur.

Andere weg

“Ik heb het heel erg naar de zin bij Telstar”, vertelt Van Iperen in gesprek met TjerkstraMedia. “Ik heb gelukkig al veel mogen spelen. Dat was ook mijn doelstelling toen ik naar de club kwam. Ik ben van Cambuur gekomen inderdaad, maar kom uit de jeugdopleiding van AZ. Ik kon vorig jaar in Alkmaar aansluiten bij de hoofdmacht, maar ik wilde veel spelen. Of dat ging gebeuren bij AZ was maar zeer de vraag. Daarom koos ik voor een andere weg.”

Cambuur

“Helaas is het bij Cambuur niet geworden wat ik had gehoopt”, gaat de Telstar-speler met rugnummer twaalf verder. “Ik heb weinig speelminuten kunnen maken omdat ik in het eerste half jaar sukkelde met een buik/liesblessure en een rugblessure. Een soort combinatie van… Door de kwetsuur ben ik verkeerd gaan lopen en dan val je van de ene in de andere blessure. Dat was niet fijn, maar gelukkig ben ik nu helemaal fit en heb ik nergens meer last van. Uiteindelijk heb ik nog wel een aantal keren met het eerste team meegetraind en een paar wedstrijden met het beloftenteam gespeeld, maar helaas bleef het daarbij.”

Best wel laat

Van Iperen, die debuteerde voor Telstar in de competitie tegen RKC Waalwijk, heeft laten zien dat hij over veel potentieel beschikt. De verdediger wordt bestempeld als zeer talentvol. “Ik ben vereerd met die woorden, maar ik ben best wel laat doorgebroken”, zegt de tweebenige verdediger, die op veel posities uit de voeten kan. “Ik ben al 21. Er zijn ook spelers die op hun achttiende zijn doorgebroken. Het is dan natuurlijk wel de vraag of die blijvend veel speelminuten maken in het eerste elftal. Als centrale verdediger breek je meestal sowieso iets later door dan aanvallers. Tevens zie je vaak dat er wordt gekozen voor ervaren centrale verdedigers, kijk maar in de Jupiler League, ik ben volgens mij een van de jongste buiten de beloften teams.”

Taak

Met zijn tweebenigheid, zijn opbouwende kwaliteiten en zijn fysiek, laat Van Iperen wekelijks zien wat hij kan. De verdediger kan een belangrijke waarde zijn en worden voor Telstar. Voor de speler is het zaak dat hij snel een professioneel contract krijgt, want Van Iperen speelt op amateurbasis voor de Eerstedivisionist. “Het is mijn taak om het te laten zien”, zegt Van Iperen.

Dramatische competitiestart

“Persoonlijk ging het in de voorbereiding aardig. Deze lijn heb ik doorgetrokken naar de competitie. Maar de competitiestart als team zijnde was heel matig. Bij RKC (1-0) verloren we ongelukkig en tegen FC Volendam (3-0) speelden we dramatisch”, vertelt Van Iperen. “We gaven de goals gemakkelijk weg, maar zelf speelde ik voor mijn gevoel een goede pot. In de tweede helft gooide de trainer het weer om naar het oude. Ik ging van rechts in het centrum naar de positie links in het centrum, zoals de hele voorbereiding en het begin van de competitie het geval was. Uiteindelijk ben ik na die wedstrijd geslachtofferd op basis van ervaring, heb ik vernomen en ben ik mijn basisplek kwijtgeraakt. Ik ben van mening dat als ik blijf staan, dat ik dan ervaring kweek en juist dan alleen maar nog beter ga voetballen.”

Offensieve gedachte

Zelf noemt hij zich een soort van stopper, maar ook in aanvallend opzicht kan Van Iperen een bijdrage leveren. “Ik kan in offensief opzicht ook een waarde zijn. Ik schuif in mits mogelijk en heb een goede pass en trap. Ik speelde vroeger vaak in de spits. De offensieve gedachte zit er misschien nog een beetje in”, lacht Van Iperen. “Mijn doelpunt tegen Fortuna Sittard is daar een goed voorbeeld van.”

Goal tegen Fortuna Sittard

“De keeper van Fortuna was een beetje aan het tijdrekken”, legt Van Iperen uit. “Een situatie ervoor hoorde ik iemand uit mijn team schreeuwen: ‘Donny, je moet door!’ Situatie later bleef ik na een voorzet een beetje hangen achter het doel. Mijn gevoel zei: misschien kijkt hij niet om en doet hij het weer… dat gebeurde. De keeper liet de bal vallen, ik pikte hem op en schoot de bal in het net. We pakten alsnog een punt.”

Geen geoliede machine

Terug naar zijn club. De eerste competitiewedstrijden verliepen niet naar wens, maar na twee winstpartijen schijnt enigszins de zon weer in Velsen-Zuid. “Gelukkig hebben we in de laatste twee duels zes punten gepakt”, geeft Donny aan. “We lopen nog geen polonaise, want er moet nog veel gebeuren. Een geoliede machine zijn we zeker niet. We hebben nog geen één keer met hetzelfde team gespeeld. De doelstelling van de club is het bereiken van de nacompetitie. Daar gaan we voor. Er zit veel potentie in de selectie. Hopelijk kunnen we onze doelstelling bewerkstelligen.”

Ambitie

Wat wil Van Iperen zelf? “Ik ben een ambitieuze speler die stap voor stap naar het hoogste podium wil. Ik mocht uitkomen in de jeugdopleiding van een van de grootste clubs van Nederland. Daar ben ik gevormd, maar het gaat er om dat je veel gaat spelen als je jong bent. Uiteindelijk wil ik naar de top van de Jupiler League, daarna Eredivisie en als het lukt daarna naar een Bundesliga- of Premier League-club. Dat zijn toekomstdromen. Eerst richt ik mij volledig op SC Telstar. Ik wil veel spelen en een vaste waarde worden.”

Mogelijk alsnog een profcontract

Telstar heeft al laten doorschemeren dat het Van Iperen wil binden. “Vanuit de club heb ik vernomen dat men binnenkort met een aanbod wil komen. Dat was na de thuiswedstrijd tegen Fortuna Sittard (12 augustus jl.). Ik heb helaas nog niets gehoord. Ik hoop dat het snel goed gaat komen”, sluit Van Iperen af.

Oss-doelman Mous lang out met kruisbandblessure

Foto: Orangepics

FC Oss moet het vermoedelijk de rest van het seizoen stellen zonder eerste doelman Xavier Mous. De keeper heeft zijn voorste kruisband afgescheurd en binnen meniscus ingescheurd.

Negen maanden zal de goalie moeten herstellen. Mous, een vaste waarde voor de eerstedivisionist, tekende in mei 2016 een contract tot medio 2018, dat hem transfervrij overnam van Ajax. Hij speelde vorig seizoen op huurbasis voor de Brabantse club.

Willem II legt Croux vast

Foto: Orangepics

Jordy Croux vertrekt bij MVV. Hij maakt een transfer naar Willem II, zoals TjerkstraMedia al op 29 augustus liet weten. Beide clubs hebben een akkoord bereikt over de overgang van de rechtsbuiten, die over een gelimiteerde transfersom in zijn contract beschikte.

De 22-jarige Belgische vleugelflitser moet nog wel persoonlijk rondkomen, maar dat lijkt slechts een formaliteit. Croux kan voor drie jaar tekenen (met optiejaar). Woensdagmorgen wordt hij medisch gekeurd. Afgelopen seizoen kwam hij tot acht competitiegoals en negen assists in Maastrichtse dienst. Dit seizoen maakte Croux reeds twee treffers en verzorgde hij vier assists.

Daan Rienstra: ‘Een stap terug, twee stappen vooruit’

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Hij debuteerde op 10 mei 2015 in de Eredivisie. Drie minuten speeltijd kreeg hij van zijn toenmalige trainer/coach John Stegeman van Heracles Almelo in de met 2-0 verloren wedstrijd tegen PSV. Het is mooi om te debuteren op het hoogste niveau van Nederland, maar Daan Rienstra wil meer en kan meer.

Nadat Heracles hem te kennen had gegeven dat hij mocht vertrekken, trok hij naar Noord-Brabant, naar RKC Waalwijk om precies te zijn. Bij de eerstedivisionist maakt de middenvelder wel naam en faam en ontwikkelt hij zich als een goede middenvelder, die na een bewuste stap terug, binnen nu en twee jaar, twee stappen vooruit wil maken. “Dat is absoluut de bedoeling”, laat Rienstra weten in gesprek met TjerkstraMedia.

Bewust

De twee jaar jongere broer van Ben Rienstra, die uitkomt voor AZ, tekende in de zomer van 2015 een driejarige verbintenis, met een gelimiteerde transfersom, bij RKC. “Een bewuste keuze”, geeft Rienstra aan. “De club gaf mij een dusdanig goed gevoel dat ik iets had van: dit moet ik gaan doen. Veel mensen geven aan dat het een flinke stap terug is, maar ik zie dat anders. Ik voel me niet groter van RKC. Ik wil mijzelf door veel wedstrijden te spelen ontwikkelen tot een vaardige middenvelder, die ooit weer mag acteren op een hoger podium.”

Soms te lief

Daan kan qua voetballer worden vergeleken met zijn broer Ben. “Ben is onder Peter Bosz groot geworden. Hij heeft de kans, die hij bij Heracles kreeg van Bosz, met beide handen aangepakt en heeft laten zien wat hij kan. Hij werd er een vaste waarde en dat resulteerde in een overstap naar PEC Zwolle en later naar AZ.”

“Ik ben een middenvelder die sterk is aan de bal, maar zonder bal moet het nog beter”, vertelt Daan. “Er wordt ook weleens gezegd dat ik af en toe te lief ben en meer van me af moet bijten. Ik maak stappen, maar om een transfer te maken moet ik misschien nog wat meer opvallen. Qua spel, als controlerende middenvelder, gaat het goed, maar ik zou graag wat meer voor het doel van de tegenstander op willen duiken. Een doelpunt zou het compleet maken.”

RKC

Dat Rienstra ook meer offensief wil denken is begrijpelijk, maar een en ander heeft ook wel enigszins te maken met de speelstijl van RKC. “Dat klopt. Vorig seizoen speelden we veel op de eigen helft. We werden vaak te veel teruggedrongen op eigen helft en de resultaten waren niet echt om naar huis te schrijven”, analyseert de middenvelder. “Met de selectie die we op dit moment hebben kunnen we potten gaan breken. Nieuwe, en dan met name ervaren, spelers kwamen afgelopen naar Waalwijk en dat doet het team veel goeds. We begonnen het seizoen met een 1-0 thuisoverwinning op SC Telstar. In en tegen Emmen hadden we meer verdiend dan nul punten (1-0 nederlaag). Ze scoorden uit een spelhervatting. Zes uit twee voelt toch iets lekkerder, maar helaas.”

Tastbaars

Rienstra (23) denkt dat RKC dit seizoen mee kan strijden voor een play-offplek. “Dat zou spreekwoordelijk de kers op de taart zijn of worden”, geeft hij aan. “De kwaliteiten zijn aanwezig. Hopelijk kunnen we het laten zien in de wedstrijden die gaan komen. Een play-offplek zou fantastisch zijn, maar laten we het maar van wedstrijd tot wedstrijd gaan bekijken. Na dit seizoen iets tastbaars behalen zou heel mooi zijn.”

Hoofddoel

Daan heeft al veel geleerd in de Jupiler League. “Het is een competitie waarin je veel in de duels komt. Je moet de strijd aangaan, als je dat niet doet dan ben je kansloos. Als een jonge speler leer je snel. Ik heb me snel moeten aanpassen. Het gaat goed, maar het kan altijd beter”, zegt Rienstra. “In fysiek opzicht kan het beter en ik zou nog iets meer het spel naar mezelf toe moeten trekken. Een vaste waarde zijn bij een Eredivisieclub blijft voor de komende jaren mijn hoofddoel.”

Dario van den Buijs, ambitieuze captain aan de Aalsterweg

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Als een negentienjarige speler trok hij vorig jaar naar de Aalsterweg. Het grote Club Brugge en zijn vader liet hij achter voor eerstedivisieclub FC Eindhoven. Voor Dario van den Buijs, die voor drie seizoenen tekende, is die stap een geweldige keuze geweest. De linksbenige centrumverdediger ontwikkelde zich stormachtig en zijn naam zal ongetwijfeld op veel scoutingslijstjes voorkomen.

Stapjes gezet

Dario heeft louter lovende woorden over voor zijn werkgever. “Vanaf minuut één voel ik me goed bij FC Eindhoven”, vertelt hij in gesprek met TjerkstraMedia. “Ik ben hier vorig jaar goed opgevangen en vindt het fantastisch om hier te mogen spelen. Ik heb afgelopen jaar veel stapjes kunnen zetten. Van bankzitter werd ik basisspeler en als basisspeler ben ik belangrijk geworden met assists en later ook nog met doelpunten. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst.”

Captain

De twintigjarige Belgische verdediger werd ook nog eens aanvoerder. “De trainer heeft zijn keuze gemaakt in de voorbereiding op dit seizoen en dat geeft naar mij toe veel vertrouwen”, zegt Van den Buijs, die in de A en B-junioren van Club Brugge ook vaak de aanvoerdersband droeg. “De trainer geeft mij het gevoel dat ik een leider kan worden. Die capaciteiten zitten in mij, maar er moeten nog zeker details verbeterd worden. Door middel van coaching in het veld probeert de trainer/coach dat bij mij te forceren. Ik voel aan alles dat de trainer veel vertrouwen heeft in mij. Dat voelt erg prettig.”

Karakters

De Belgische spelers doen het al jaren voortreffelijk bij FC Eindhoven. Wat is het geheim? “De mix van Nederlandse en Belgische spelers is een goede combinatie gebleken in de afgelopen seizoenen. Jonge getalenteerde Belgen trokken naar Eindhoven en samen met de wat oudere en ervaren Hollandse spelers doen we het heel netjes. Het heeft vooral met karakters te maken”, zegt Van den Buijs. “De Nederlandse spelers zijn oprecht en misschien wat luidruchtiger of iets meer aanwezig dan de Belgische jongens. Wij zijn wat meer teruggetrokkener. Dat vormt een goed team.”

Helaas voor de club en de fans heeft dat nog niet geleid tot promotie naar de Eredivisie. “Het is telkens net niet”, laat Van den Buijs weten. “Er zit veel potentie in onze ploeg, dus het moet er ooit een keer van komen. Of dat dit seizoen gebeurd of volgend seizoen, ik ben ervan overtuigd dat FC Eindhoven in de komende jaren die stap zal maken.”

Ambitieuze speler

Is dat dan met of zonder Dario van den Buijs? Het is namelijk nog geen 1 september. De centrumverdediger, die ook uit de voeten kan op de nummer zes-positie, begint hard te lachen. “Je weet zelf ook dat het snel kan gaan in de voetballerij. Er is wat belangstelling voor mij, maar nog niet dusdanig concreet dat de supporters van FC Eindhoven wakker moeten liggen van een mogelijk vertrek van mij. Ik ben een ambitieuze speler, die beter en beter wil worden en ooit die stap wil maken, maar op dit moment ben ik alleen maar bezig met FC Eindhoven en het behalen van goede resultaten met FC Eindhoven in de competitie.”

Klaar

Van den Buijs is een bescheiden jongen, maar meent klaar te zijn voor de Eredivisie of andere competitie. “Ik praat niet graag over mezelf en zal niet heel snel zeggen dat ik klaar ben voor de grote stap, maar mijn gevoel zegt dat ik die stap zeker aan kan. Ik heb een geweldig eerste jaar gehad bij FC Eindhoven. Ik heb bijna alles mogen spelen, meters gemaakt en sta open voor een vervolgstap, maar nogmaals ik focus mij op dit moment alleen op FC Eindhoven.”

Rek

Er zit nog veel rek in de centrumverdediger, zo laat Van den Buijs weten. “Je bent nooit klaar als speler. Er zijn altijd verbeterpunten. Mijn bovenlichaam heeft nog wat aandacht nodig, maar is vorig jaar al sterk verbetert. Er zitten een paar kilo’s bij. Dat maakt je fysiek een stuk sterker en zet me ook sterker op mijn benen. Ik ben ook druk in de weer om mijn rechterbeen te verbeteren. Ook ligt de aandacht op mijn snelheid en het koppen. Ik hoop ooit net zo’n sterke verdediger als Paolo Maldini te worden. Een verdediger die ik vroeger veel volgde.”

Lichtstadderby

FC Eindhoven heeft zijn eerste prijs al binnen. Het won twee weken geleden de Lichtstadderby van grote broer PSV met 1-0 door een treffer van aanvaller Mart Lieder. Van den Buijs: “Sinds 1954 weten we de Lichtstadderby op onze naam te zetten. Een mooie prijs voor de club en de fans die ons door dik en dun steunen. Ik heb genoten van de duels ik heb mogen uitvechten met Luuk de Jong. Een goede spits die altijd in beweging is. Dat ik dit heb mee mogen maken is fantastisch. Dit zijn voor ons leermomenten.”

“We winnen die wedstrijd wel, maar het zegt nog helemaal niets over hoe we voor de dag gaan komen in de competitie hoor”, gaat Van den Buijs verder. “Je weet ook dat clubs uit de Jupiler League van elkaar kunnen winnen. Dat zal ook dit seizoen zo zijn, verwacht ik. Ons doel zal een plek bij de eerste vijf zijn. Met mogelijk een paar gerichte versterkingen zou dat met onze kwaliteiten haalbaar moeten kunnen worden.”

Nieuwe trainer

Mitchell van der Graag vertrok, Ricardo Moniz werd aangesteld als de nieuwe hoofdtrainer van FC Eindhoven. Onder de nieuwe oefenmeester is er het een en ander verandert. “Qua spel en systeem is er misschien niet veel aangepast, maar deze trainer heeft veel power”, geeft Van den Buijs aan. “Dat probeert hij over te geven. Hij geeft veel vertrouwen aan zijn spelers en wil ervoor zorgen dat wij elke wedstrijd de baas zijn over de tegenstander. Vooralsnog werkt zijn aanpak met de nodige arbeid voortreffelijk. Van der Gaag was ook een hele goede trainer. Veel lof voor hem. Hij is iets rustiger dan de nieuwe trainer.”

Laatste zestien

In 2011 gooide een jonge Dario van den Buijs al hoge ogen bij een groot evenement van NIKE. “Dat was in Zeist”, vertelt de centrumverdediger trots. “Veel talenten uit Nederland, België, Noorwegen, Zweden en andere landen speelden tegen elkaar. Ik mocht uiteindelijk op wereldtournee en speelde in Barcelona. Ik zat op een gegeven moment bij de laatste zestien van beste talenten, gekozen uit 100.000 spelers. Dat was genieten, maar wel met beide benen op de grond.”

Een grote Europese club pikte Van den Buijs niet op. “Haha… nee, dat is er niet van gekomen. Dat is ook niet erg. Ik ben van Club Brugge naar Eindhoven gekomen en dat is me al veel waard. Ik zal hard moeten werken voor mijn plek bij deze club en zal niet verzaken”, laat Van den Buijs weten, die een gelimiteerde transfersom in zijn verbintenis liet opnemen toen hij tekende tot medio 2018.

Gaston Salasiwa, stuwende en stille kracht van Almere City FC

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Met bijna een compleet nieuw middenveld begint Almere City FC komende vrijdag aan de competitie (seizoen 2016-2017). Ricardo Kip en Pablo Rosario vertrokken naar respectievelijk Fleetwood Town (League One, Engeland) en PSV. Zij worden min of meer opgevolgd door Tom Overtoom, die overkwam van FC Emmen en Jeffrey Rijsdijk, die van Go Ahead Eagles afkomstig is. Voor overblijver Gaston Salasiwa zal er niet veel veranderen. “Ik zal misschien af en toe iets defensiever moeten denken, omdat de nieuwe middenvelders iets meer de aanvallende intentie hebben, maar verder verandert er niet veel”, zegt de bijna 28-jarige middenvelder van Almere City FC.

Linkshalf

Salasiwa is een vaste waarde als linkshalf. Op die positie voelt hij zich als een vis in het water. “De linkerkant is intact gebleven en dat is wel lekker”, zegt Salasiwa in gesprek met TjerkstraMedia. “Het voelt zeer vertrouwd met Paul Quasten achter mij en Soufyan Ahannach voor me. Ik voel me goed en ben blij dat de competitie vrijdag van start gaat. We staan er naar mijn idee goed op. Er zijn goede spelers bijgekomen en met die spelers gaan we proberen dezelfde weg in te slaan als waar we afgelopen seizoen zijn geëindigd. Het streven is dat we het nog beter gaan doen dan vorig seizoen.”

Doelpunt

De middenvelder, die eerder uitkwam voor AZ en Telstar, scoorde afgelopen seizoen geen doelpunt voor zijn club, wel was hij betrokken bij goals met een assist of steekpass. Maar ook hij wil een keer scoren. Hij wil daar komend seizoen iets aan gaan doen. “Ik zou weleens wat aanvallender willen spelen, zodat ik misschien ook eens kan scoren”, laat Salasiwa weten. “Die wil is sterk, maar vaak kies ik, op het laatste moment, toch weer voor de assist. Ik zal geen gekke dingen gaan doen hoor. Ik zou graag wat meer in scoringspositie willen komen, meer niet. Ik zal altijd mijn spel blijven spelen, zoals de mensen van me gewend zijn.”

Stille kracht

Gaston is al anderhalf jaar een van de sterkhouders van Almere City FC. Hij kan omschreven worden als een ‘stille kracht’ of ‘dienende speler’. “Het is maar net hoe je het bekijkt, maar een stille kracht ben ik zeker”, geeft hij aan. “Ik treed niet echt op de voorgrond, maar blijf wel altijd mijn spel spelen en strijden voor wat ik waard ben. Een box-2-box-speler is misschien wel de beste benaming voor mij, met daaraan toegevoegd mijn technische en voetballende vaardigheden.”

Contract

De middenvelder verlengde in mei van dit jaar zijn aflopende verbintenis met één seizoen, en dat terwijl hij van Almere City FC een tweejarige aanbieding ontving. Salasiwa: “Ik voelde meer voor een eenjarige overeenkomst. Waarom? Ambities spelen een rol, maar ook mijn leeftijd speelt mee. Ik word 28 jaar en wil net als elke topsporter ooit een stapje maken. Waar mijn plafond reikt weet ik niet, maar spelen in de Eredivisie kan die ambitie zijn.”
Vorig jaar was er al belangstelling voor hem. “Er was interesse van een eredivisieclub, maar dat is nooit echt concreet geworden”, vertelt Gaston. “Die club heeft toen wel aangegeven dat ze me blijven volgen.” Salasiwa speelde vanaf 2010 twee seizoenen in de Indonesia Premier League, bij Bintang Medan. Zie je zo’n avontuur ook zitten? “Dat kan ook een optie zijn voor mij. De ambitie om nog een keer zo’n avontuur aan te gaan heb ik, maar voorlopig focus ik me met Almere City FC op het nieuwe seizoen.”

Competitie

FC Volendam is de eerste tegenstander voor Almere City FC in het nieuwe seizoen. Gelijk een mooi affiche. “Het maakt ons niet uit, wie de tegenstander is. Almere City is klaar voor de competitie en wil die goed beginnen”, geeft Salasiwa aan. Almere City FC kan met de prima selectie die het heeft hoge ogen gooien. “Tegen Cambuur hebben we misschien onze beste wedstrijd van de voorbereiding gespeeld. Dat zegt wel iets. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst. Echter vergeet niet dat de Jupiler League een rare competitie is. Iedereen kan van iedereen winnen. Ik hoop dat we in de eerste wedstrijden veel punten kunnen pakken.”

Luca Polizzi, polyvalent en interessant voor elke club

Tekst: TjerkstraMedia
Foto: Orangepics

Hij kan omschreven worden als polyvalent, op meerdere posities inzetbaar. Goede techniek, tweebenig, goed schot, goede actie, kan een doelpunt maken, is redelijk snel en staat fysiek zijn mannetje. We hebben het over Luca Polizzi, twintig jaren jong en een Belgische voetballer met Italiaans bloed.

MVV

Polizzi, afkomstig uit de jeugd van KRC Genk, kwam afgelopen seizoen op huurbasis uit voor MVV Maastricht. Daar speelde hij in de eerste seizoenshelft bijna alles en was hij ook af en toe trefzeker. In de tweede seizoenshelft kreeg de middenvelder, die ook als een buitenspeler (in een vrije rol) kan spelen, weinig kansen. “De trainer koos voor andere spelers in een ander systeem. Daar moest ik helaas mee dealen. Ik ben altijd goed blijven trainen en heb mijn beste beentje gezet als ik binnen de lijnen kwam”, aldus Polizzi in gesprek met TjerkstraMedia.

Niveau

Luca heeft veel geleerd in de periode dat hij in Nederland speelde. “In Holland wordt veel op techniek en tactiek gespeeld. Het niveau is goed en voor jonge spelers als ik ben, wordt je er alleen maar beter. In België wordt toch iets meer de lange bal gespeeld. Dat speltype past minder bij mij. Ik zou dan ook graag in Nederland blijven spelen, want mijn kwaliteiten komen daar het beste tot zijn recht.”

Multifunctioneel

Hij is transfervrij en interessant voor clubs, die een acht, zes, tien of een elf zoeken. “Ik speel waar de trainer wil dat ik speel”, zegt Polizzi. “Het liefst speel ik op acht of tien, maar het is me om het even. Als ik maar speel en minuten mag maken. Van wedstrijden spelen leer je. Holland is voor mij een goede leerschool geweest in het seizoen dat ik bij MVV heb mogen spelen. Het smaakt naar meer, hopelijk krijg ik die kans in Holland. Geïnteresseerde clubs mogen zich melden,” zegt hij met een knipoog.

Niks concreets

Op dit moment speelt er rond Polizzi nog te weinig. “Er is wat belangstelling vanuit Hongarije, Roemenië en Italië, maar of dat wat gaat worden is nog een vraag”, vertelt Luca. “Het is nog niet concreet, dus ik weet nog niet waar mijn toekomst ligt. Ik wacht nog even af, want stiekem hoop ik dat er een club uit Nederland zich bij mij gaat melden. Ik blijf de komende weken voor mezelf trainen. Dat mag ik blijven doen bij MVV.”

Italië

Vorige week bezocht Polizzi met een aantal vrienden de EK-wedstrijd tussen België en Italië. Daar stond hij met zijn Italia-jacket tussen al zijn Belgische vrienden. “Haha… het was een mooie match. Stiekem hoopte ik op een 1-1 of 2-2 eindstand, maar de 0-2 winst van de Italianen was verdiend”, zegt Polizzi. “Ze speelden tactisch heel sterk. Ik heb genoten van de sfeer, de wedstrijd en alles er omheen.”

“Dat temperamentvolle spel en de werklust van Italië. Dat past ook wel enigszins bij mij… Ik droom ervan om ook op een EK of WK te mogen staan, maar dat is op dit moment niet realistisch”, weet Polizzi. “Naast die droom blijf ik ook een echte Belg, want ik blijf een rustige jongen die geen gekke dingen doet. Ik ken mijn kwaliteiten en weet dat die goed passen bij een Nederlandse club. Hopelijk komt die club voorbij.”